Η ίδια τόνισε πως περίμενε εδώ και έναν χρόνο αυτή την στιγμή. «Σηκώστε το κεφάλι! Αν είχαν μια σταγόνα αλήθειας θα με κοιτούσαν κατάματα! Στα μάτια μου θα έβλεπαν τον Άλκη. Ήθελα να δω εγώ, ποια είναι αυτά τα παιδιά, που δολοφόνησαν το δικό μου. Και τώρα είμαι εδώ. Κανείς δεν τολμάει να σηκώσει το κεφάλι».
Στην σοκαριστική κατάθεσή της επεσήμανε πως δεν υπάρχουν λόγια για να μιλήσει για το παιδί της. «Μόνο μία λέξη. Αγάπη. Αυτή θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει. Αποδεχόταν και αγαπούσε τους πάντες, όλα τα παιδιά ήταν στην παρέα του. Είχε διαμορφωμένη προσωπικότητα και ήξερε τα όριά του. Ήταν ένα παιδί γεμάτο χαρίσματα, χαμόγελο, και ειλικρίνεια». Μεγαλώνοντας, προσθέτει, εξελίχθηκε σε ένα σοφό παιδί. «Ποτέ δεν έλεγε “το δικό μου σπίτι στη Θεσσαλονίκη”, αλλά έλεγε πάντα “το σπίτι της παρέας”. Σεβόταν ακόμη και την ψυχολογία των ζώων, ακόμη και μίας γατούλας».
Σε αυτό το σημείο, απευθυνόμενη στους κατηγορουμένους και τους δικηγόρους υπεράσπισης και φώναξε «γιατί τον σκότωσαν; Ένα γιατί. Δεν ήταν δολοφονία, ήταν μια κτηνωδία που έζησε το δικό μου παιδί. Ήταν καβγάς; Ήταν ραντεβού θανάτου; Τι σας έφταιξε ο λεβέντης μου;».
Συγκλονιστική ήταν η στιγμή που η μητέρα του Άλκη, γύρισε και πάλι προς τους κατηγορουμένους, λέγοντας τα ονόματά τους με την σειρά, και ανέφερε πως «από τις 12 μάνες δεν ακούσαμε μια συγγνώμη. Ούτε καν μια συγγνώμη. Ούτε καν μέσω του κ. Κούγια».
