O Χρύσανθος Τσιάμης αποχαιρετά τον φίλο του Σάκη:
”Ο ήλιος της TROPICALIA έσβησε για πάντα…
Η δεκαετία 80’s έκλεισε οριστικά.
Ο Σάκης έφυγε πια από την ζωή…..
Γνωριστήκαμε τυχαία μια μέρα. Ταιριάξαμε, συνεννοηθήκαμε, δουλέψαμε για πολλά χρόνια, περάσαμε καλά!
Με τούτα και μ’ εκείνα ζήσαμε καιρό μαζί, που τον γεμίσαμε με καλά και κακά, ό,τι έφερνε κάθε φορά η ζωή στο καρότσι της. Όλα, όμως, τ’ αντιμετωπίσαμε με ένα ποτήρι ουίσκι, με πολύ γέλιο!
Εκείνο το τρανταχτό των τρεις και τέσσερις ξημερώματα, που έκανε τον γείτονα ν’ αλλάζει πλευρό χαμογελώντας κι εκείνος ασυναίσθητα μες στον ύπνο του.
Δε θέλει πολύ για να κάνεις έναν αγαπημένο φίλο!
Φτάνει μόνο να κάτσετε στο μπαρ. Απλά είναι τα πράγματα κι ας φτιάχνονται απ’ αυτά οι πιο σημαντικές δομές της ζωής μας. Πιάνεις κουβέντα και καταλήγεις να έχετε το ίδιο γούστο στις μουσικές, να διαφωνείτε στην πολιτική και να συμφωνείτε πού θα πιείτε τον επόμενο καφέ. Η πρακτική ισχύει για όλες τις ηλικίες.
Μαζί σου αντρωθήκαμε τουλάχιστον 2 γενιές!
Φεύγει ένας φίλος…..
Τέρμα οι μπαρότσαρκες βράδυ Σαββάτου, τα
-“Ρε συ, έχω ένα πρόβλημα, έχεις πέντε λεπτά;”
-“Έχω πέντε ώρες, τι έχεις;”.
Περνούσαμε όμορφα, γαμώτο, θέλεις κι άλλο απ’ αυτό?
Πρέπει να συνεχίσουμε, όμως, χωρίς. Έτσι είναι οι χωρισμοί. Οι χωρισμοί θλίβουν…
Πόσο παράδοξα συναισθήματα προκαλούν οι ευχάριστες στιγμές. Όσα κάποτε μας διασκέδαζαν, τώρα γίνονται αφορμή για μούτρα. Το παρελθόν μπαίνει σαν ακίδα στο δάχτυλο.
Δε θα ‘πρεπε να το επιτρέπουμε αυτό.
Ό,τι καλό μας συμβαίνει, μόνο καλό πρέπει να γεννάει. Τα όμορφα που ζήσαμε κάποτε – και ζήσαμε πολλά – αξίζουν μόνο γιορτή και πανηγύρι στο δρόμο!
Τους αποχωρισμούς με αγαπημένους φίλους πρέπει να τους γιορτάζουμε! Για όσα ζήσαμε μαζί και μας έφεραν μέχρι το σήμερα, για όσα μας έκαναν να γελάσουμε μέχρι δακρύων στο τέλος μιας κακής μέρας. Για όσα μάθαμε μαζί. Για όσα περάσαμε. Για όσα ξεπεράσαμε. Όλα είναι λόγοι να νιώθουμε τυχεροί και να χαιρόμαστε που τα ζήσαμε και παραμένουν στη ζωή σαν αναμνήσεις.
Τους αποχωρισμούς με αγαπημένους φίλους πρέπει να τους γιορτάζουμε. Να κλείνουμε ένα μαγαζί για την παρέα, να κλείνουμε το κινητό και φτιάχνουμε άλλη μια ανάμνηση μαζί. Η φιλία είναι γιορτή. Οι αποχαιρετισμοί είναι πάρτι. Ας μην πούμε αντίο – ας πούμε ότι θα τα ξαναπούμε κι ας πιούμε σ’ αυτό!
Εδώ έζησες με την Αγγελική, την Μίνα και τα εγγόνια που σου χάρισε, πήγαινε τώρα ΦΙΛΑΡΑΚΙ να δεις το Μαράκι σου, τον κολλητό σου, στήσε την Tropicalia στον ουρανό και κράτα τη θέση του DJ κενή – ΩΩΩΩ, κάποια στιγμή θα παίξουμε τις μουσικές που γουστάρουμε!!!
Φίλε, τέτοιοι άνθρωποι σαν εσένα δεν ξεχνιούνται και πάντα θα ‘ναι μπροστά μας!
ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΦΙΛΕ!!!….”
