Όλοι, μικροί και μεγάλοι, περιμένουν με ανυπομονησία τα Χριστούγεννα, αλλά πολλοί λίγοι είναι εκείνοι που έχουν γενέθλια τη συγκεκριμένη μέρα.
Αλλά και η Πρωτοχρονιά δεν πάει πίσω, καθώς την πρώτη μέρα του χρόνου γεννιούνται επίσης λιγότερα παιδιά. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα. η Πρωτοχρονιά είναι η δεύτερη λιγότερο δημοφιλής μέρα για γενέθλια μετά τα Χριστούγεννα.
Εκτιμάται ότι σε αρκετές χώρες τα Χριστούγεννα γεννιούνται 30% έως 40% λιγότερα παιδιά από ό,τι στη μέρα κορύφωσης του έτους, συνήθως μέσα στο φθινόπωρο. Μια βασική αιτία που τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά γεννιούνται λίγα παιδιά, είναι ότι οι γιατροί δεν προγραμματίζουν τοκετούς με καισαρική αυτές τις μέρες. Με δεδομένο ότι σχεδόν ένα στα τρία μωρά γεννιέται με καισαρική πλέον, είναι φανερό πόσο αυτό επηρεάζει την κατανομή των γεννήσεων μέσα στο έτος.
Αλλά και στην περίπτωση που ο τοκετός δεν γίνεται με καισαρική, αλλά με τεχνητό τρόπο (πρόκληση τοκετού από το γιατρό), οι γυναικολόγοι προτιμούν να γιορτάζουν με την οικογένεια τους τα Χριστούγεννα, παρά να τρέχουν στο μαιευτήριο. Όμως και οι ίδιοι οι υποψήφιοι γονείς κάνουν τη δική τους διαχείριση του χρόνου, συχνά αποφεύγοντας τα γεννητούρια μέσα στις γιορτές.
Η πιο δημοφιλής εποχή για γεννήσεις σε αρκετές χώρες είναι το φθινόπωρο, συνήθως τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι πολλά μωρά συλλαμβάνονται κατά τους πιο κρύους μήνες του χειμώνα που έχει προηγηθεί.
Στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών δείχνουν ότι οι πιο δημοφιλείς μήνες για γέννηση μετακινούνται ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος. Στις πιο βόρειες χώρες οι γεννήσεις κορυφώνονται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ενώ στις χώρες πιο κοντά στον Ισημερινό αυτό συμβαίνει αργότερα, συνήθως τον Οκτώβριο.
Στις ΗΠΑ οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν γενέθλια στις 16 Σεπτεμβρίου, στη Βρετανία στις 26 Σεπτεμβρίου, στην Ιρλανδία την 1η Οκτωβρίου, στην Αυστραλία στις 17 Σεπτεμβρίου και στη Νέα Ζηλανδία στις 30 Σεπτεμβρίου.
Σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες στις δύο πρώτες θέσεις του καταλόγου με τα λιγότερο δημοφιλή γενέθλια βρίσκονται οι ίδιες μέρες: 25 Δεκεμβρίου, 26 Δεκεμβρίου και Πρωτοχρονιά.
Αριστοκράτες και αυλικοί στη «Μεγάλη Βρετανία», ο λαός στα Χαυτεία και οι συμβουλές για ένα «life style» που ακόμη διαμορφώνονταν…
Τη δεκαετία του ’60 το χαμόγελο έχει επανέλθει στο πρόσωπο των Ελλήνων. Ο εμφύλιος πόλεμος και οι κακουχίες των προηγούμενων χρόνων μοιάζουν παρελθόν.
Μια κατάσταση ευημερίας κυριαρχεί, έστω και πλαστής, αφού η φτώχεια δεν έχει αντιμετωπιστεί. Οι εμπορικοί δρόμοι είναι κατάφωτοι και τα μαγαζιά γεμάτα. Στα σπίτια των αστών, όσοι έχουν την οικονομική άνεση οργανώνουν πλουσιοπάροχα ρεβεγιόν. Παίζουν χαρτιά και χορεύουν μοντέρνους χορούς.
Οι παρακάτω φωτογραφίες μαρτυρούν την έντονη γιορτινή ατμόσφαιρα.
Αθήνα 1960, Κώστας Μπαλάφας, φωτογραφικό αρχείο Μουσείο Μπενάκη
Τα παιδιά ακόμη και των μεγαλύτερων τάξεων, είναι στους δρόμους και τραγουδούν τα κάλαντα.
Κουραμπιέδες και μελομακάρονα στο πεζοδρόμιο. Φωτό του Δημήτρη Χαρισιάδη
Χαυτεία, Αφοί Λαμπρόπουλοι. Οι κεντρικοί δρόμοι είναι στολισμένοι με φανταχτερά λαμπιόνια και οι Αθηναίοι κατακλύζουν το κέντρο για να κάνουν τα τελευταία τους ψώνια.
Οι εφημερίδες δίνουν συμβουλές στις Αθηναίες ώστε να εντυπωσιάσουν στο ρεβεγιόν. Το ένδυμα πρέπει να είναι επίσημο και τα μαλλιά κοντά και σγουρά. «Κάθε εκκεντρικότητα και εξωφρενισμός δικαιολογούνται, λόγω της πανηγυρικής χριστουγεννιάτικης ατμόσφαιρας», αναφέρουν.
Τα κεντρικά ξενοδοχεία οργανώνουν μουσικές βραδιές και είναι έτοιμα να υποδεχτούν την αριστοκρατία της εποχής. Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και οι κυρίες του παλατιού. «Μεγάλη Βρεταννία», 1964 Τα νυχτερινά κέντρα είναι στο επίκεντρο της διασκέδασης, το βράδυ των Χριστουγέννων. Τα «Δειλινά» με τη Βίκυ Μοσχολιού, το «Παλατάκι» με τον Γιώργο Ζαμπέτα και η «Σπηλιά του Παρασκευά» με τον Μανώλη Χιώτη και τη Μαίρη Λίντα είναι μόνο μερικές από τις επιλογές.
Οι ταβέρνες της Πλάκας είναι ασφυκτικά γεμάτες. Κούκα, Γρηγόρης Σιμιτζής και Γιάννης Βογιατζής στο «Κάστρο»
Και για τους θεατρόφιλους η Τζένη Καρέζη και ο Ανδρέας Μπάρκουλης είναι στις επάλξεις και τους περιμένουν να περάσουν μαζί τα Χριστούγεννα στο θέατρο «Κεντρικόν»….
Η Γέννηση με την εικόνα του Θείου Βρέφους, την Προσκύνηση των Μάγων και των Ποιμένων, που επί της ουσίας συνοψίζει το Θαύμα των Χριστουγέννων, απασχόλησε έντονα ως θεματική τους μεγάλους ζωγράφους.
Ανεξαρτήτως τεχνοτροπίας, σχολής και περιόδου, η κατάνυξη που περιβάλλει τον ερχομό του Θεανθρώπου είναι πανταχού παρούσα και κάθε έργο -περίτεχνο ή «απλό» στη σύνθεση του- γίνεται μήνυμα ελπίδας για μια νέα αρχή. Άλλωστε, η δύναμη της μεγάλης τέχνης είναι αφοπλιστική, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και δόγματος.
Γιαν Γκόσαρτ «Η προσκύνηση των Μάγων», 1510 – 1515
«Η Προσκύνηση των Μάγων» είναι δείγμα της πρώτης τεχνοτροπίας του Φλαμανδού ζωγράφου (1480 – 1533) και γνωστού πορτρετίστα, όταν ακόμη ήταν προσηλωμένης στη γοτθική παράδοση. Το έργο βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
Λεονάρντο Ντα Βίντσι «Η προσκύνηση των Μάγων», 1470 περ.
Ο ημιτελής πίνακας φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1481 και 1482, στην αρχή της καριέρας του κορυφαίου καλλιτέχνη. Περνώντας διαδοχικά από τις συλλογές των Μεδίκων, ο πίνακας του Λεονάρντο κατέληξε το 1670 στην Πινακοθήκη Ουφίτσι όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα. Οι λόγοι της μη ολοκλήρωσής του δεν είναι σαφείς. Ίσως αποφάσισε να αφήσει την Φλωρεντία ή οι εργοδότες του δεν συμφωνούσαν με τις μεθόδους και τις πρακτικές του, ή ενδεχομένως διαφώνησε με τους μοναχούς που του παρήγγειλαν το έργο, ακόμη και εξοργίστηκε με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας.
Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα «Γέννηση», μεταξύ 1470 και 1475 (ή περί το 1485)
Ο Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης (1412 – 1492) ήταν επίσης γνωστός στους συγχρόνους του ως μαθηματικός και γεωμέτρης. Η ζωγραφική του χαρακτηρίζεται από την ηπιότητα των χρωμάτων και τις γεωμετρικές φόρμες. Ο πίνακας βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
Λορέντζο Κόστα «Αγία Οικογένεια», 1490
Ο Λορέντζο Κόστα (1460 – 1535) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης. Ο υπέροχος στην απλότητα του αυτός πίνακας -με τους λόφους της Σιένας στο βάθος- βρίσκεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών, στη Γαλλία.
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος «Η προσκύνηση των ποιμένων», 1612 – 1614
Θεωρείται ένα από τα τελευταία έργα του Ελ Γκρέκο (προοριζόταν για τον οικογενειακό του τάφο στη μοναστηριακή εκκλησία του Αγίου Δομήνικου στο Τολέδο). Ο Θεοτοκόπουλος πέθανε στις 7 Απριλίου 1614. Το αριστουργηματικό έργο βρίσκεται στο Μουσείο του Πράδο, στη Μαδρίτη.
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς «Η προσκύνηση των ποιμένων», 1608 περ.
Ο πίνακας του Φλαμανδού ζωγράφου -που ήταν αρχικά καταχωρημένος με τον τίτλο «La notte» (Η Νύχτα)- ήρθε στο φως στις αρχές του 20ού αιώνα, από τον ιστορικό τέχνης Ρομπέρτο Λόνγκι. Το κιαροσκούρο (η χρήση έντονων αντιθέσεων μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών ή φωτοσκιασμένων σημείων) θυμίζει Καραβάτζιο, τον οποίον ο Ρούμπενς είχε γνωρίσει κατά τη δεκαετή παραμονή του στη Ρώμη
Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος «Η προσκύνηση των Μάγων», 1564
Γνωστός για τα τοπία και τις αγροτικές σκηνές του, ο Φλαμανδός Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος (1525 – 1569) παρέδωσε περί τα σαράντα έργα (λίγα εκ των οποίων με θρησκευτικά θέματα), ενώ οι γιοι του Γιαν και Πίτερ ο νεότερος ήταν επίσης ζωγράφοι. «Η προσκύνηση των Μάγων» βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Βελγίου, στις Βρυξέλλες.
Ντιέγο Βελάθκεθ «Η προσκύνηση των Μάγων», 1619
Από τους σημαντικότερους Ισπανούς ζωγράφους του μπαρόκ, ο Ντιέγο Βελάθκεθ (1599 – 1660), γνωστός κυρίως για τις προσωπογραφίες που φιλοτέχνησε ως καλλιτέχνης της αυλής του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου Δ, υπέγραψε επίσης, λίγα έργα με θρησκευτικά θέματα. «Η προσκύνηση των Μάγων» βρίσκεται στη Μαδρίτη, στο Μουσείο του Πράδο (χρονολογημένο στην πέτρα κάτω από το πόδι της Παναγίας).
Στέφαν Λόχνερ «Η προσκύνηση των Μάγων», 1440 περ.
Το περίφημο «Τρίπτυχο των Τριών Μάγων», που αποδίδεται στον Γερμανό ζωγράφο Στέφαν Λόχνερ (1410 – 1451) βάσει σχετικής αναφοράς του Άλμπρεχτ Ντύρερ (1471-1528), πρέπει να έχει φιλοτεχνηθεί λίγο μετά το 1440. Σήμερα βρίσκεται στον Καθεδρικό Ναό της Κολωνίας. Αρχικά προοριζόταν για το Δημαρχείο της πόλης, ωστόσο μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1810.Το κεντρικό τμήμα αναπαριστά την «Προσκύνηση των Μάγων». Στη μέση, καθισμένη σε θρόνο, είναι η Παρθένος με το Θείο Βρέφος. Το Αστέρι λάμπει από ψηλά και γύρω πετούν άγγελοι. Σε κάθε πλευρά προσεύχεται και προσφέρει δώρο ένας Μάγος, ενώ ο τρίτος στέκεται πίσω από το θρόνο. Στα δεξιά και αριστερά οι συνωστίζονται οι ακόλουθοί τους.
Άλμπρεχτ Ντύρερ «Η προσκύνηση των Μάγων», 1504
Το έργο φιλοτεχνήθηκε πριν την αναχώρηση του Γερμανού ζωγράφου για το δεύτερο ταξίδι του στην Ιταλία. Το περιβάλλον θυμίζει φλαμανδικό τοπίο. Τα ερείπια, οι ρωμαϊκές αψίδες μαζί με τις κινήσεις των ιππέων στο βάθος υπενθυμίζουν την δύση της ρωμαϊκής εποχής, ενώ η σκηνή της προσκύνησης μαρτυρά την εμφάνιση και την αποδοχή του νέου Χριστιανικού Ιδεώδους.
α) Εάν είναι αληθές, ότι η γλώσσα του μέλλοντος αιώνος θα είναι η σιωπή, τότε ο Ιωσήφ, ο Μνήστωρ της Παρθένου, είναι τύπος του ανθρώπου του μέλλοντος αιώνος.
Στα ευαγγέλια δε διασώζεται κανένας λόγος του, δεν αναφέρεται καμιά συνομιλία του. Περιγράφονται μόνο οι σκέψεις του και οι ενέργειές του. Προσεγγίζει το μυστήριο της άφατης κένωσης του Υιού και Λόγου του Θεού με δέος, περίσκεψη και σιωπή. Κι όταν λογισμοί αμφιβολίας τον κατακλύζουν, κι όταν η ταραχή του προξενεί ανυπόφορο ψυχικό πόνο, τότε μιλάει ο ουρανός.
β) Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Ιωσήφ επιλέχθηκε στο κατώφλι του γήρατός του να γίνει προστάτης και φύλαξ της Παρθένου. Όμως στη διάρκεια της μνηστείας, Εκείνη βρέθηκε έγκυος «εκ Πνεύματος Αγίου». Το γεγονός αυτό του προκάλεσε αμφιβολίες και την θεώρησε «κλεψίγαμο». Σύμφωνα με τον ποιητή του Ακαθίστου΄Υμνου: «Ζάλην ένδοθεν έχων λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφεταράχθη».
γ) Η ταραχή αυτή «μεταφράζεται» με γλαφυρό και δραματικό τρόπο από άλλο υμνωδό που ψάλλεται στην Α΄ Ώρα της εορτής των Χριστουγέννων: «Τάδε λέγει Ἰωσήφ πρός τήν Παρθένον· Μαρία, τί τό δράμα τοῦτο, ὅ ἐν σοί τεθέαμαι; Ἀπορῶ καί ἐξίσταμαι,και τόν νοῦν καταπλήττομαι. Ἀντί τιμῆς, αἰσχύνην·ἀντ’εὐφροσύνης,τήν λύπην· ἀντί τοῦ ἐπαινεῖσθαι,τόν ψόγον μοι προσήγαγες. Οὐκ ἔτι φέρω λοιπόν,τό ὄνειδος ἀνθρώπων· ὑπό γάρ ἱερέων ἐκ τοῦ ναοῦ ὡς ἄμεμπτον Κυρίου σέ παρέλαβον· καί τί τό ὁρώμενον;».
δ) Όμως παρά τους λογισμούς, επειδή ο Ιωσήφ ήταν ευσεβής και δίκαιος, δεν θέλησε να διαπομπεύσει την Μαριάμ. Αποφάσισε να διαλύσει τον αρραβώνα, χωρίς επίσημη διαδικασία.Τότε ακριβώς εμφανίστηκε στον ύπνο του άγγελος Κυρίου και του είπε: «Ιωσήφ απόγονε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου την Μαριάμ, γιατί το παιδί που περιμένει, προέρχεται από το ΄Αγιο Πνεύμα. Θα γεννήσει γιό, και θα του δώσεις το όνομα Ιησούς, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες του» (Ματθ. 1, 20-21).
ε) Ο Ιωσήφ είναι μοναδικό πρόσωπο, διότι ακολούθησε την οδό της καρδιάς κι όχι την αυστηρότητα του νόμου. Χαρακτηρίσθηκε δίκαιος, παρότι δεν έμεινε προσκολλημένος στον παλαιό νόμο, τον οποίο υπερέβη συνεργώντας στο έργο της χάριτος. ΄Εγινε διάκονος της νέας διαθήκης, όχι του γράμματος του νόμου αλλά του Πνεύματος του Θεού. «Το γαρ γράμμα αποκτέννει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» (Β΄Κορ. 3,7). Εξάλλου, η χριστιανική δικαιοσύνη βρίσκεται πέρακαι πάνω από τα όρια οποιασδήποτε προσκόλλησης στο γράμμα του νόμου.
στ) Ο ευαγγελικός λόγος είναι ζωντανός και δραστικός, πιο κοφτερός κι από κάθε δίκοπο σπαθί· εισχωρεί βαθιά και κρίνει τους διαλογισμούς και τις προθέσεις των ανθρώπων (βλ. Εβρ. 4,12). Εξίσου όμως σωστική μπορεί να αποβεί και η σιωπή. Όχι η ένοχη σιωπή, αλλά εκείνη που συνοδεύεται από απλότητα καρδιάς, διαύγεια, ευρυχωρία και άνευ όρων υπακοή στο θείο θέλημα. Στην περίπτωση του Ιωσήφ η σιωπή υπουργεί το θαύμα της Γεννήσεως του Χριστού.
ζ) Σε εποχή πολυλογίας,αργολογίας και πληθωρισμού ακόμη και του εκκλησιαστικού λόγου είναι σχεδόν αδύνατο να εκτιμηθεί η αξία της σιωπής. Είναι ακόμη δύσκολο στη σύγχρονη ορθολογιστική εποχή να προσεγγίσει κάποιος τη θεία Γέννηση όπως ο Ιωσήφ. Εκείνος όμως, που θα υπερβεί το κέλυφος της ανθρώπινης λογικής και θα λευκάνει την καρδιά του, θα γευθεί έστω και αμυδρά την παρουσία του «πτωχεύσαντος δι’ ημάς» Λυτρωτή «ένδον εν τη καρδία» του, στα πρόσωπα των αγαπητών αδελφών αλλά και των «άλλων», των ελαχίστων.
Πρωτοπρεσβυτέρου Βασιλείου Καλλιακμάνη, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Η Πάρνηθα έχει φορέσει τα… λευκά της και περιμένει μικρούς και μεγάλους για… χιονοπόλεμο. Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες από το καταφύγιο Μπάφι, με το χιόνι να έχει καλύψει τα πάντα.
Σε μια αποκάλυψη για την προσωπική του ζωή προχώρησε μέσω facebook ο Αχιλλέας Μπέος την παραμονή των Χριστουγέννων.
Ο δήμαρχος Βόλου τον οριστικό χωρισμό του από τη σύζυγό του Εύη Δαμιανάκη. Το ζευγάρι αντιμετώπιζε προβλήματα από καιρό και είχε γίνει γνωστό πως ο χωρισμός ήταν ένα δεδομένο μετά από 20 χρόνια γάμου.
Στην γεμάτη από αιχμές κατά της πρώην συζύγου του ανάρτηση αναφέρει:
«Μετά από 20 χρόνια έγγαμης συμβίωσης με την Ευαγγελία Δαμιανάκη και παρά τις προσπάθειες που κατέβαλα μήπως κάτι περισωθεί, η ρήξη στη μεταξύ μας σχέση είναι πλέον οριστική και αμετάκλητη, εδώ και αρκετό καιρό.
Και αν το δημοσιοποιώ είναι γιατί πιστεύω ότι σημαντικά ζητήματα που αφορούν ακόμη και την προσωπική ζωή ενός προσώπου, που τέθηκε στην κρίση των συμπολιτών του και τιμήθηκε από αυτούς, πρέπει να γίνονται γνωστά.
Αν και αυτονόητο, οφείλω να υπογραμμίσω ότι παραμένω ψυχή τε και σώματι, με κάθε ικμάδα που έχω, δίπλα στον αγαπημένο μου γιο, Αχιλλέα, το μέλλον του οποίου έχει τον πρώτο ρόλο σε όλες μου τις ενέργειες και αποφάσεις. Και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν και σε καμία να τον πληγώσει με πράξεις ή παραλείψεις.
Σε ό,τι αφορά τα αίτια που οδήγησαν στη διάλυση του γάμου μου με την συγκεκριμένη κυρία μικρή έως ελάχιστη σημασία έχουν. Καθένας θα πάρει αυτό που αξίζει. Ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε να δω καθαρά και να πάρω την σωστή απόφαση. Τόσο εγώ, όσο κι εκείνη θα κριθούμε από την ίδια τη ζωή για την συμπεριφορά μας. Και ίσως κάποια στιγμή και από το παιδί μας. Προσωπικά το εύχομαι…δεν ξέρω για εκείνη….».
Μετά από 20 χρόνια έγγαμης συμβίωσης με την Ευαγγελία Δαμιανάκη και παρά τις προσπάθειες που κατέβαλα μήπως κάτι περισωθεί, η ρήξη στη μεταξύ μας σχέση είναι πλέον οριστική και αμετάκλητη, εδώ και αρκετό καιρό. Και αν το δημοσιοποιώ είναι γιατί πιστεύω ότι σημαντικά ζητήματα που αφορούν ακόμη και την προσωπική ζωή ενός προσώπου, που τέθηκε στην κρίση των συμπολιτών του και τιμήθηκε από αυτούς, πρέπει να γίνονται γνωστά. Αν και αυτονόητο, οφείλω να υπογραμμίσω ότι παραμένω ψυχή τε και σώματι, με κάθε ικμάδα που έχω, δίπλα στον αγαπημένο μου γιο, Αχιλλέα, το μέλλον του οποίου έχει τον πρώτο ρόλο σε όλες μου τις ενέργειες και αποφάσεις. Και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν και σε καμία να τον πληγώσει με πράξεις ή παραλείψεις. Σε ό,τι αφορά τα αίτια που οδήγησαν στη διάλυση του γάμου μου με την συγκεκριμένη κυρία μικρή έως ελάχιστη σημασία έχουν. Καθένας θα πάρει αυτό που αξίζει. Ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε να δω καθαρά και να πάρω την σωστή απόφαση. Τόσο εγώ, όσο κι εκείνη θα κριθούμε από την ίδια τη ζωή για την συμπεριφορά μας. Και ίσως κάποια στιγμή και από το παιδί μας. Προσωπικά το εύχομαι…δεν ξέρω για εκείνη….
Δυστυχώς κατέληξε η 26χρονη οδηγός, η οποία προσέκρουσε σε κολώνα ηλεκτροφωτισμού,το πρωί των Χριστουγέννων, στον επαρχιακό δρόμο Ηγουμενίτσας – Αγίας Μαρίνας. Η νεαρή κοπέλα μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις της στο ΤΕΠ του νοσοκομείου Φιλιατών στην Ηγουμενίτσας, όπου παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, δεν κατάφεραν να σώσουν τη ζωή της.
Τα αίτια του τροχαίου δυστυχήματος διενεργεί το τμήμα τροχαίας Ηγουμενίτσας.