Η κόλαση του Δάντη εκείνη την τραγική ημέρα, που χάθηκαν άδικα ανθρώπινες ζωές, δεκάδες τραυματίες και εγκαυματίες, που κάηκε και μετέτρεψε έναν παράδεισο σε κρανίου τόπο, με δεκάδες καρβουνιασμένα ζώα, εκατοντάδες τραυματισμένα να περιφέρονται σαν φαντάσματα στις στάχτες, με κατεστραμμένη ολοκληρωτικά την χλωρίδα και την πανίδα όλης της περιοχής.
Ενα μεγάλο τραύμα στη συλλογική μνήμη που θα παραμένει ζωντανό και με την ελπίδα ότι δεν θα ξαναγίνουν τα ίδια λάθη.
Ομως δυστυχώς, η μνήμη του Ελληνα και δη ειδικά πολιτικού, ισοδυναμεί με τη μνήμη ενός χρυσόψαρου που ξεχνάει γρήγορα και αβασάνιστα.
Πόσες φορές δεν έχουμε θίξει το θέμα της πυρασφάλειας του καταφυγίου της Ραφήνας, πόσες φορές δεν έχουμε ζητήσει να εκπονήσουν σχέδιο εκκένωσης και διαφυγής των 120 ζώων που ζουν μέσα σε αυτό, στην περίπτωση ανάγκης. Συναντήσεις…. επιστολές…. αίτημα προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο… σε όλα όχι μόνο βρίσκαμε τοίχο, αλλά δεν κάνανε καν τον κόπο να μας απαντήσουν. Για ένα καταφύγιο που μετά την συνταξιοδότηση, του επί χρόνια υπαλλήλου του Δήμου το καταφύγιο πλέον λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο, χωρίς εκπαιδευμένους υπαλλήλους, χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον για τα έμψυχα που ζουν εκεί, για ένα καταφύγιο που έχει εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας.
Τα λάθη ήταν διαχρονικά εκ μέρους της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής, όμως τώρα τα πράγματα έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Υπάλληλοι από ύδρευση, από την καθαριότητα, χωρίς καμία εμπειρία στο χώρο καλούνται να κάνουν μια δουλειά που απαιτεί πρώτα από όλα αγάπη για τα ζώα, εμπειρία διαχείρισης των ζώων, φροντίδα για την υγεία τους, σεβασμό στις άμοιρες αυτές ψυχές που ζουν φυλακισμένες. Με μία λέξη ΕΥΖΩΙΑ.
Τα αποτέλεσματα μέσα σε λίγο καιρό φάνηκαν περίτρανα και οι απεγνωσμένες μας κραυγές προς τη Δημοτική Αρχή, τώρα παίρνουν διάσταση, αφού υπήρξαν τραυματισμοί του υπαλλήλου που δούλευε εκεί, γιατί δεν γνωρίζει πως να τα διαχειριστεί.
Από τύχη ζει και δεν είναι υπερβολή. Από τύχη ζουν και τα ζώα, γιατί μέχρι τώρα ο “στρατηγός άνεμος” δεν ήρθε προς το καταφύγιο, μετά την τελευταία πυρκαγιά που ο άνεμος γύρισε και έκαψε τα Σπάτα.
Εμείς ότι πράττουμε για να λυθούν όλες οι απορίες, γίνεται με γνώμονα το καλό των ζώων και όχι με πολιτικές σκοπιμότητες. Για αυτό παρακαλούμε να ενωθούν όλοι… νυν δημοτική αρχή και αντιπολίτευση, μαζί και εμείς να κάνουμε κάτι σωστό, κάτι που αρμόζει στον ελληνικό πολιτισμό. Να αναλάβει τις ευθύνες του ο Δήμος και να μη ζητάει από εθελοντές να πάρουν πριόνια και κατσαβίδια για να πάνε να ευπρεπίσουν το καταφύγιο. Το καταφύγιο δεν είναι παιδική χαρά, δεν είναι καραγκιόζ μπερντές, εκεί ζουν ψυχές που η ατυχία τους ήταν να γεννηθούν αδέσποτα.
