Στην Ελλάδα το έθιμο του έλατου ως χριστουγεννιάτικη διακόσμηση ήρθε για πρώτη φορά με τον Βαυαρό Βασιλιά Όθωνα το 1833 και – σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη – άργησε να εξαπλωθεί στην χώρα μας
Αρχικά στολίστηκε στα ανάκτορα του Ναυπλίου και εν συνεχεία στην Αθήνα. Στις 24 Δεκεμβρίου 1843 στήθηκε για πρώτη φορά χριστουγεννιάτικο δέντρο σε ελληνικό σπίτι και συγκεκριμένα στο αρχοντικό του διπλωμάτη Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου, στην οδο Κυδαθηναίων στην Πλάκα.
Ο Παπαρηγόπουλος ήταν διπλωμάτης της Ρωσίας, νομικός, ιατρός, Φιλικός και αγωνιστής του 1821 και αργότερα σύμβουλος της Επικρατείας στην Ελλάδα.
Το έλατο στηνόταν στην κεντρική σάλα του σπιτιού. Είχε ύψος δύο μέτρα και ήταν στολισμένο με κεράκια και στολίδια που είχε φέρει ο διπλωμάτης από τη Ρωσία.
Μάλιστα, ήταν το αξιοθέατο των εορτών καθώς οι Αθηναίοι έκαναν ουρές για να το θαυμάσουν και να ευχηθούν χρόνια πολλά στην οικογένεια και τον «νοικοκύρη του σπιτιού».
Λέγεται μάλιστα ότι στο λαμπερό ρεβεγιόν Τη νύχτα των Χριστουγέννων τού 1843- στα «αποκαλυπτήρια» του χριστουγενιάτικου δέντρου – ήταν προσκαλεσμένος και ο στρατηγός Μακρυγιάννης. Όταν αντίκρισε το στολισμένο έλατο, γύρισε προς τον οικοδεσπότη και του είπε: «Ωραίο είναι, κυρ Γιάννη. Αλλά τα δένδρα μου δεν τ’ αφήνω να φυτρώσουν μέσα στην κάμαρα. Μόνον τ’ άρματά μου φυτρώνουν»!
Σταδιακά, το χριστουγεννιάτικο δέντρο ως βασικός εορταστικός διάκοσμος άρχισε να εξαπλώνεται στην αθηναϊκή αστική κοινωνία. Μόλις την δεκαετία του τριάντα κάποια αστικά σπίτια άρχισαν να στολίζουν χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ μεταπολεμικά το έθιμο διαδόθηκε ταχύτατα τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο χώρα.
Με πληροφορίες από Wikipedia
