Στην Εθνική Πινακοθήκη επέστρεψε ο πίνακας «Γυναικείο κεφάλι» του Πάμπλο Πικάσo που κλάπηκε μαζί με το έργο «Ανεμόμυλος» του Μοντριάν, τον Ιανουάριο του 2012.
Οι δύο πίνακες, αφού έγιναν εργασίες συντήρησης, εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη, στη νέα πτέρυγα της δυτικοευρωπαϊκής τέχνης στο επίπεδο -2 που άνοιξε τις πόρτες της για το κοινό.
Το «Γυναικείο Κεφάλι» του Πικάσο, σε λάδι και μουσαμά διαστάσεων 56×40, φιλοτεχνήθηκε το 1939 και απεικονίζει τη μορφή της αγαπημένης του Ντόρα Μάαρ. Πρόκειται για έργο – δωρεά του καλλιτέχνη προς τον ελληνικό λαό, το 1949, ως αναγνώριση της γενναίας αντίστασης κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Ο πίνακας του Πιετ Μοντριάν, σε λάδι σε μουσαμά, διαστάσεων 35×44, φιλοτεχνήθηκε το 1905 και απεικονίζει ανεμόμυλο κατά μήκος ποταμού. Το έργο αγοράστηκε από τον Αλέξανδρο Παππά και αποτέλεσε δωρεά προς την Εθνική Πινακοθήκη.
Εθνική Πινακοθήκη: Πώς είχε γίνει η κλοπή
Υπενθυμίζεται ότι οι δύο πίνακες κλάπηκαν το 2012 από το Εθνικό Μουσείο και επτά χρόνια μετά εντοπίστηκαν σε ρεματιά στην Κερατέα. Οι αρχές προχώρησαν στη σύλληψη ενός άνδρα.
Ο δράστης ισχυρίστηκε ότι η αγάπη του για την τέχνη τον έσπρωξε να κλέψει τους πίνακες από την Εθνική Πινακοθήκη, τα ξημερώματα της 9ης Ιανουαρίου 2012. Αφού παραπλάνησε τον φύλακα, προκαλώντας ψεύτικο συναγερμό, μπήκε στο εσωτερικό της Εθνικής Πινακοθήκης, παραβιάζοντας τζάμι στο ισόγειο του κτιρίου.
Άρπαξε τους πίνακες, κάθισε στα σκαλιά και με ένα μαχαίρι αφαίρεσε τα κάδρα με τις κινήσεις του να καταγράφονται από τις κάμερες ασφαλείας.
O πίνακας «Γυναικείο κεφάλι» του Πικάσο
Τα τελευταία δύο χρόνια η Ελληνική Αστυνομία και η ΕΥΠ άρχισαν μια προσπάθεια αναζωπύρωσης των ερευνών προκειμένου να βρεθούν τόσο ο πίνακας του Πικάσο όσο και τα άλλα δύο έργα -ο «Ανεμόμυλος Στάμμερ» (1905) από την πρώτη περίοδο του Ολλανδού Πιτ Μοντριάν και ένα σχέδιο θρησκευτικής απεικόνισης του Ιταλού Γουλιέλμο Κάτσια-, τα οποία εκλάπησαν από το δίδυμο των αλλοδαπών φαντομάδων τα ξημερώματα της 9ης Ιανουαρίου του 2012 από την Εθνική Πινακοθήκη. Στόχος ήταν τα έργα να εντοπιστούν και να επιστρέψουν στην ανακαινισμένη πλέον Εθνική Πινακοθήκη, τα εγκαίνια της οποίας έγιναν την 24η Μαρτίου, στη συμπλήρωση δηλαδή των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Πρόκειται για ένα έργο με ανυπολόγιστη συμβολική αξία για την Ελλάδα.
Το «Γυναικείο κεφάλι», διαστάσεων 56×40 εκ., που φιλοτέχνησε το 1939 ο Ισπανός ζωγράφος, αποτυπώνει τη μούσα του, τη φωτογράφο Ντόρα Μάαρ, με την οποία έζησε μια θυελλώδη σχέση για εννέα ολόκληρα χρόνια. Ενας παράφορος έρωτας που άρχισε στα 54 του χρόνια, ενώ εκείνη ήταν μόλις 29 ετών, και έληξε άδοξα, με την ίδια να βυθίζεται για πάντα στα σκοτάδια του εαυτού της και στη μοναξιά. Ομως παρέμεινε αιώνια μούσα του και η πιο δυνατή σχέση της ζωής του. Μια σχέση που αποτυπώθηκε σε λευκό καμβά με γαλάζιες και πράσινες αποχρώσεις.
O πίνακας “Ανεμόμυλος” του Πιτ Μοντριάν
Ο ίδιος, έχοντας βιώσει τον ισπανικό εμφύλιο, που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το διασημότερο δημιούργημά του, την «Γκερνίκα», αποφάσισε να δωρίσει το «Γυναικείο κεφάλι» στον ελληνικό λαό ως τιμητική προσφορά για τη στάση του απέναντι στον φασισμό και τον ναζισμό κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. «Pour le peuple Grec. Hommage de Picasso» (Για τον ελληνικό λαό. Φόρος τιμής από τον Πικάσο) αναφέρει στο πίσω μέρος του καμβά η αφιέρωση, που φέρει ημερομηνία 14/10/1939. Μετά την κλοπή του 2012 είχε ασκηθεί εντονότατη κριτική για τα οριακά μηδαμινά μέτρα ασφαλείας, αφού ο πίνακας δεν φυλασσόταν καν σε προστατευτικό κουβούκλιο.
