Για πάνω απο μια ώρα μπάλας στο Χάμπτεν Παρκ η γιούχα της εξέδρας σκέπαζε ακόμη και τις ιαχές των Ελλήνων οπαδών που έκαναν (ξανά) αισθητή την παρουσία τους. Οι Σκωτσέζοι βλέπετε δεν άντεχαν να βλέπουν την εθνική τους σε ρόλο κομπάρσου. Η εικόνα του αγώνα ήταν λες και αντιμετώπιζαν μια ομάδα απο το τοπ επίπεδο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Κατοχή στο 80-20, ευκαιρίες μόνο απο την μια πλευρά, ηρεμία και δημιουργία έως την κατάλληλη στιγμή.
49 πάσες άλλαξαν οι διεθνείς στην φάση του γκολ που ειναι βγαλμένο απο playstation. Απλά κοιτούσαν οι Μακ. Η κίνηση του Τζόλη (που ήταν ξανά εξαιρετικός) το μισό γκολ μια βραδιάς που εκείνη την στιγμή έμοιαζε de ja vu του Μαρτίου απλά με λίγη καθυστέρηση. Το 0-1 βρήκε τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να το πανηγύριζει έξαλλα γιατί έβλεπε την ομάδα του κυρίαρχη σε όλους τους τομείς και με το σκορ πλέον που ήθελε στα χέρια της.
Μια εμφάνιση φοβερή και τρομερή απο το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα παίζοντας μπάλα υψηλού επιπέδου. Και κάπου εκεί τα δύο επόμενα “καταραμμένα” λεπτά ήρθαν να αλλάξουν τους… νόμους της φυσικής και του ποδοσφαίρου. Ένα γκολ απο το πουθενά που για χιλιοστά μέτρησε απο το VAR και τούμπα όλη η ψυχολογία, όλων στο Χάμπτεν Παρκ. Η γιούχα στάματησε και έγινε ιαχές ενθουσιασμού, η Σκωτία πίστεψε πως μπορεί, η Εθνική μας βραχυκύκλωσε καθώς ένα ματς που έπρεπε ήδη να το έχει “καθαρίσει” βάσει εικόνας έγινε ντέρμπι. Και πάλι το 1-2 περίμεναν όλοι καθώς η Ελλάδα ήταν αυτή που το έψαξε περισσότερο αλλά η… αεροπορία μας πλήγωσε ξανά.
Το τελικό 3-1 ήρθε απο λάθη, ήρθε γιατι στο ποδόσφαιρο δεν νικάει ο καλύτερος που στην προκειμένη περίπτωση ήταν με διαφορά μιλιων η Ελλάδα. Το αποτέλεσμα βαβείως ειναι αυτό που στο τέλος της ημέρας “σκεπάζει” τα πάντα. Και η Ελλάδα πλέον μετά απο μια αχώνευτη ήττα απο την Σκωτία ξέρει πως για να ζήσει το Αμερικανικό όνειρο πρέπει να κάνει ότι τις έκαναν οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι.
Με αρχή την Κοπεγχάγη και το ματς-τελικός της Κυριακής όπου ουσιαστικά μόνο η νίκη μας κάνει, καθώς με ισοπαλία έχουμε μαθηματικές ελπίδες μια και η διαφορά των γκολ με τους Σκωτσέζους ειναι μεεγάλη εις βάρος μας. Αν δεν καταφέρουμε να πάμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο; Θα ειναι κρίμα για την εικόνα και την προσπάθεια που γίνεται, δεν θα είναι όμως το τέλος του κόσμου. Όσο η Ελλάδα παίζει ωραίο ποδόσφαιρο τόσο οφείλουν άπαντες να επενδύουν σε αυτό.
Γιατί η Εθνική που δημιουργήθηκε απο την πρώτη μέρα που ανέλαβε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει ξεπεράσει τα στάνταρ της και λειτουργεί σε άλλα δεδομένα. Με τα λαθη της, τα καλά της, τα άσχημά της, τα άτυχά της. Ειναι ομάδα μια ομάδα με πολυ ταλέντο, με πολύ όρεξη, με πολύ αγάπη απο παντού, με ηρεμία και κυρίως με προοπτική, Και στο τέλος της ημέρας αυτή η προοπτική πρέπει να μπει πάνω απο όλα. Αλλά ας δούμε πρώτα την “γοργόνα της Κοπεγχάγης” και το ξανασυζητάμε…
