Η λέξη λάμπα, που χρησιμοποιείται διεθνώς (lamp) έχει ελληνική ρίζα. Γύρω στον 7ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες άρχισαν να κάνουν λάμπες από πηλό για να αντικαταστήσουν της δάδες χειρός.
Η πρώτη λάμπα εφευρέθηκε περίπου το 70.000 π.Χ., χρησιμοποιώντας ένα κοίλο βράχο ή ένα κοχύλι γεμισμένο με ξερά χόρτα ή βρύα που τα εμπότιζαν με ζωικό ή φυτικό λίπος. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται ακόμα και στις μέρες μας σε λυχνάρια ή καντήλια συνήθως στις θρησκευτικές μας τελετές. Οι άνθρωποι άρχισαν να μιμούνται τα φυσικά σχήματα και να την μετατρέπουν σε έργο τέχνης αλλάζοντας τα υλικά που χρησιμοποιούσαν, κεραμικά, μάρμαρο και μεταλλικές λάμπες.
Τον 18ο αιώνα εφευρέθηκαν οι λάμπες λαδιού,
το 1792 η πρώτη λάμπα αερίου,
και το 1870 ο Τόμας Έντισον είχε υποβάλει ήδη αίτηση ευρεσιτεχνίας για τον πρώτο λαμπτήρα κενού
Ο πρώτος λαμπτήρας φθορισμού το 1927 και το 1960, ένας καλύτερος λαμπτήρας αλογόνου.
Και πλέον φτάσαμε στην σημερινή εποχή με δεκάδες είδη λαμπτήρων . Όλοι οι παραπάνω τύποι λαμπτήρα αλλά και οι εφευρέτες τους ικανοποίησαν την ίδια ανθρώπινη ανάγκη ανά τους αιώνες, την ανάγκη να ενισχύεται μία από τις πέντε μας αισθήσεις, η όραση. Ο σχεδιασμός και η αρχιτεκτονική συνέβαλαν στην εξέλιξη του λαμπτήρα ως έργο τέχνης εξυπηρετώντας την εκάστοτε τεχνοτροπία διακόσμησης και αισθητικής του χώρου.
Εκατοντάδες λάμπες,λαμπατέρ για το διάβασμα των παιδιών,πορτατίφ,λάμπες οροφής μοντέρνες και κλασσικές και ότι μπορείτε να φανταστείτε,θα βρείτε στην Εθνικής Αντιστάσεως 7 στην κάθοδο της Ραφήνας.
Επισκεφθείτε το και δεν θα μετανιώσετε!Ακολουθούν φωτο.Κ.Τ
