Για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την καλλιτεχνική του πορεία μίλησε ο Αιμίλιος Χειλάκης, αποκαλύπτοντας ότι λόγω κάποιων εμπορικών αποτυχιών έφτασε στο σημείο να καταστραφεί οικονομικά.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Πάμε Δανάη!», ο ηθοποιός κάνει λόγο για μια περίοδο την οποία δεν θέλει να θυμάται, ενώ παραδέχεται ότι υπήρξαν στιγμές που υπερεκτίμησε τον εαυτό του, κάτι που στην πορεία πλήρωσε…
«Υπάρχει μια περίοδος της ζωής μου που δε θέλω να τη θυμάμαι, ο Αιμίλιος εκείνης της περιόδου δεν είναι φίλος μου, ήταν ένα παιδί που ήταν λίγο πιο σκοτεινό, είχε πιστέψει για τον εαυτό του πράγματα τα οποία δεν ίσχυαν, αλλά με το που άρχισα να ασχολούμαι με τις παραγωγές κατέβηκα από το καλάμι. Ήταν το 2000, άρχισα να κάνω παραγωγές πιστεύοντας ότι είμαι πολύ πιο σπουδαίος από ό,τι μπορούσα να είμαι και η ζωή μού απέδειξε ότι δεν είσαι, είσαι ένας άνθρωπος κάλος, εργατικός, που προστατεύει τους συναδέλφους του. Δεν είσαι ο σπουδαιότερος ηθοποιός του κόσμου. Όσο και να θέλεις, έρχεται η ζωή να σου αποδείξει ότι δεν είσαι. Είναι ωραίο μάθημα αυτήν την στιγμή που καταλαβαίνεις ότι πρέπει να κατέβεις από το καλάμι που εσύ ο ίδιος ανέβηκες. Είναι η στιγμή της επαγγελματικής σου ενηλικίωσης και είμαι τυχερός που το βίωσα στα 30 μου» είπε και πρόσθεσε:
«Είχα τρεις εμπορικές αποτυχίες, καταστράφηκα οικονομικά εκεί το 2000, ενώ ήταν εξαιρετικές παραστάσεις. Μετά από 15 χρόνια ξανακαταστράφηκα οικονομικά, δεν έβαλα μυαλό, αλλά το έκανα με πλήρη γνώση ότι πηγαίνω να κάνω παράσταση όπου υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνονται, ενώ τότε το είχα κάνει για να αποδείξω ότι είμαι κάποιος. Τότε, το 2017, παίρνω τηλέφωνο τη μητέρα μου και της λέω “χρειάζομαι 12.000 ευρώ για να πληρώσω τους ηθοποιούς”. Δεν είχα να πληρώσω τους ηθοποιούς, μου τα έδωσε η μητέρα μου να είναι καλά. Έκανα μετά δύο παραγωγές για να ξεχρεώσω».
Στη συνέχεια, ο Αιμίλιος Χειλάκης μοιράστηκε την άποψή του αναφορικά με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και την τεκνοθεσία, επισημαίνοντας ότι το κύριο συστατικό που χρειάζεται μια οικογένεια που επιθυμεί να αποκτήσει παιδιά είναι η αγάπη.
«Όσον αφορά την υιοθεσία, άσε τα ομόφυλα ή τα ετερόφυλα ζευγάρια, η υιοθεσία πρέπει να επιβάλλεται ακόμα και σε οικογένειες οι οποίες έχουν παιδιά. Είναι δυνατόν να μιλάμε ότι υγιείς άνθρωποι θα μπορέσουνε να έχουνε παιδιά, να τα μεγαλώσουν και δεν τους αφήνουμε γιατί πρέπει να πάνε σε “υγιείς” οικογένειες ετερόφυλες; Τι ορίζει την υγεία στην οικογένεια όταν δεν υπάρχει αγάπη; Η αγάπη είναι η μόνη υγεία σε μια οικογένεια, το νοιάξιμο. Όταν υπάρχει, πρέπει αυτό να επιβραβευτεί. Είναι χυδαίο να μπαίνουμε σε μια αντιπαράθεση για το τι είναι το σωστό ή το λάθος. Ας μιλήσουμε για την αγάπη. Όταν άνθρωποι αγαπιούνται, μπορούν να δημιουργήσουν υγιείς οικογένειες» τόνισε.
