Το ιταλικό ποδόσφαιρο θρηνεί το θάνατο του Σαλβατόρε «Τοτό» Σκιλάτσι, που έχασε τη μάχη, μετά από νοσηλεία στο πνευμονολογικό τμήμα του δημοτικού νοσοκομείου του Παλέρμο, σε ηλικία μόλις 59 ετών.
O Σκιλάτσι eίχε εισαχθεί στο νοσοκομείο τις προηγούμενες ημέρες.
Η επιδείνωση της υγείας του είχε ως αποτέλεσμα να διακομιστεί στα επείγοντα και να μπει για νοσηλεία στο Πνευμονολογικό Κέντρο του Δημοτικού Νοσοκομείου του Παλέρμο, με τον κόσμο του ιταλικού ποδοσφαίρου να αγωνιά για τον κορυφαίο σκόρερ του Μουντιάλ του 1990.
Μιά ημέρα αργότερα, την Δευτέρα (9/9) η διοίκηση του νοσοκομείου ενημέρωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa πως η κατάσταση της υγείας του Σκιλάτσι είναι στάσιμη και συνάμα σοβαρή.
Η καριέρα του
Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε με τη Μεσίνα (1982-1989), τη Γιουβέντους (1989-1992), την Ίντερ (1992-1994) και την Τζούμπιλο Ιβάτα (1994-1997).
Την αγωνιστική περίοδο 1988-89 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας της Ιταλίας με 23 τέρματα. Παίρνοντας μεταγραφή στη Γιουβέντους είχε μια πολύ καλή πρώτη χρονιά σκοράροντας 15 γκολ πρωταθλήματος και 21 σε όλες τις διοργανώσεις, περίοδος που τελείωσε με τη Γιουβέντους να κερδίζει τους τίτλους του Κυπέλλου Ιταλίας 1989–90 και του Κυπέλλου UEFA. Έξυπνος επιθετικός, επιλέχθηκε τότε από τον επικεφαλής προπονητή της Ιταλίας, για να παίξει στο επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο. Μετά τη Γιουβέντους μεταγράφηκε στην Ίντερ κερδίζοντας το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1993-94, αλλά ήταν κατώτερος των προσδοκιών και τελικά έφυγε για την Ιαπωνία, όπου κέρδισε ένα τίτλο πρωταθλήματος το 1997.
Σε διεθνές επίπεδο αποτέλεσε την έκπληξη στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, βοηθώντας την Ιταλία με αποφασιστικά γκολ να κατακτήσει την τρίτη θέση στη διοργάνωση που φιλοξενούσε. Έχοντας μια μόνο διεθνή συμμετοχή πριν την έναρξη της διοργάνωσης, μπήκε σαν αλλαγή στους δύο πρώτους αγώνες, ο Σκιλάτσι σκόραρε έξι φορές, κατακτώντας το Χρυσό Παπούτσι ως πρώτος σκόρερ και κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα του τουρνουά ως καλύτερος παίκτης, ξεπερνώντας τον Λόταρ Ματέους (2ος) και τον Ντιέγκο Μαραντόνα (3ος). Εκείνη τη χρονιά ήρθε δεύτερος για τη Χρυσή Μπάλα του καλύτερου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή, πίσω από τον Λόταρ Ματέους.
Συνολικά με την εθνική ομάδα της Ιταλίας συμπλήρωσε 16 συμμετοχές, σκοράροντας 7 φορές.
