Κλαυσίγελος προκαλείται στους πολίτες της Ραφήνας και του Πικερμίου, από όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, σχετικά με τους αιρετούς της τοπικής αυτοδιοίκησης και τον τρόπο (σ.σ. σπασμωδικός στις περισσότερες των περιπτώσεων) που λειτουργούν και αντιμετωπίζουν τον θεσμικό τους ρόλο.
Της Βιργινίας Μάρκου*
Ποιον και τι να πιστέψει ο πολίτης;
Ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός;
Ποιος λέει την αλήθεια και ποιος ψεύδεται;
Ποιος νοιάζεται για την πόλη και ποιος υπηρετεί αλλότρια συμφέροντα, προωθώντας προσωπικές φιλοδοξίες;
Στις σημερινές (30/10) ανακοινώσεις, ο καθένας από την πλευρά του πανηγυρίζει για τη χθεσινή ομόφωνη απόρριψη της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων για το νέο λιμάνι Ραφήνας, η οποία καταγράφηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο (ΠΕ.ΣΥ).
Άντε να βγάλεις άκρη…
Το τραγελαφικό του πράγματος είναι ότι κάποιοι μίλησαν για «ενότητα, εξου και η ισχύς» πλην όμως, εκείνο που πραγματικά συνέβη, ήταν η εμφάνιση στο ΠΕ.ΣΥ. μίας θλιβερής όσο και άκρως ανησυχητικής εικόνας «διαίρει και διοίκησε;» τεσσάρων τουλάχιστον, πολιτικών «στρατοπέδων».
Στην … κορύφωση της ιλαροτραγωδίας, η στιγμή που ανέβηκε στο βήμα ο Ανδρέας Βασιλόπουλος και η Δήμαρχος φώναζε από κάτω: «κάποιος να τον σταματήσει! Τελείωσε ο χρόνος του».
Βεβαίως, το αυτό ισχυρίζεται και ο κ. Βασιλόπουλος… ότι ο πολιτικός χρόνος της Δήμητρας Τσεβά έχει τελειώσει!
Ερώτημα: εάν όντως, υπάρχουν σχέδια για έργα στην πόλη, τα οποία δεν θα ήθελε η τοπική κοινωνία, ποιος είναι ο ευκολότερος δρόμος για να περάσουν ανεμπόδιστα; Μήπως αυτή ακριβώς η διάσπαση δυνάμεων και ο αλληλοσπαραγμός;
Από την άλλη, θα μας πουν πως η ανικανότητα και η ασχετοσύνη στο τιμόνι του Δήμου είναι το πλέον επικίνδυνο και ως εκ τούτου άλλοι θα πρέπει ν’ αναλάβουν… τιμονιέρηδες (σ.σ. παρά τη λαϊκή ετυμηγορία έναν χρόνο πριν).
Δύσκολη η εξίσωση κι εξαιρετικά ρευστή η κατάσταση.
Κάτι άλλο που διαφαίνεται κάθε μέρα και πιο έντονα, ως τοπική πολιτική εξέλιξη, είναι η απομάκρυνση μεταξύ των και η διαφοροποίηση ομάδων, στις πτέρυγες του Δημοτικού Συμβουλίου, οι οποίες ομάδες ως τώρα, έμοιαζε να είχαν βρει κοινή περπατησιά.
Ο καθένας το… μπαϊράκι του λοιπόν, κάτι που θα βόλευε τη Δήμαρχο να επιλέξει «συμμάχους» όταν κι εφόσον διαπιστώσει ότι δεν βγαίνει με τίποτα, να παριστάνει τον Λούκυ Λουκ (τουτέστιν, να προχωράει μόνη της).
Υ.Γ. Όσοι παρακολουθούμε για χρόνια, την τοπική επικαιρότητα, είμαστε ιδιαίτερα υποψιασμένοι, ενώ μας έχουν κάνει και καχύποπτους… αναρωτιόμαστε με όλα αυτά: ο καυγάς είναι για το λιμάνι ή μήπως, το πλάνο που πραγματικά ενδιαφέρει, είναι η εκμετάλλευση της ακτογραμμής; Προφανώς, περιλαμβάνει και όμορους δήμους…
*Η Βιργινία Μάρκου είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος
