Τα δύο αδέρφια από την Κρήτη, ο Νίκος και ο Αντώνης Ξυλούρης, γιοι του δεξιοτέχνη λαουτίστα Ψαρογιώργη (Γιώργη Ξυλούρη) και κληρονόμοι μιας βαθιάς μουσικής παράδοσης, ανεβαίνουν στη σκηνή του Θεάτρου Βράχων – Μελίνα Μερκούρη την Τετάρτη 1η Οκτωβρίου. Με τη σκηνική τους ενέργεια, μας οδηγούν από τα μονοπάτια της μνήμης μέχρι τις μουσικές προκλήσεις του σήμερα, κρατώντας τον σεβασμό στο παρελθόν και το βλέμμα στραμμένο στο αύριο.
Η μουσική για τον Νίκο και τον Αντώνη ήταν πάντα φυσικό κομμάτι της ζωής τους, μεγαλώνοντας μέσα σε περιβάλλον γεμάτο μουσικά όργανα και ήχους της κρητικής παράδοσης. Πέρασαν από τα παραδοσιακά, από τα κλασικά, αλλά και από AC/DC, Nirvana και White Stripes.
Από ένα λυράκι και ένα λαουτάκι που τους χάρισε ο πατέρας τους όταν ήταν μικρά, φτάνουν σήμερα να “ενορχηστρώνουν” διονυσιακά γλέντια με λύρα και λαούτο, γεμίζοντας τη σκηνή με ήχο και ψυχή.
Λίγο πριν στήσουν το κρητικό τους γλέντι στο θέατρο Βράχων, τα “Ξυλουράκια” μοιράστηκαν μαζί μας τις σκέψεις τους, λακωνικά και σταράτα…
Είναι ξεκάθαρο ότι η παράδοση της οικογένειάς τους στην κρητική μουσική είναι καταλυτική. Η πατρογονική συμβουλή που τους συνοδεύει σταθερά στην καλλιτεχνική τους διαδρομή είναι: “Να σέβεσαι και να είσαι σωστός απέναντι στους συνεργάτες σου.“
Ποιο ήταν το πιο τολμηρό ή αναπάντεχο μουσικό πείραμα με την κρητική μουσική που έχουν δοκιμάσει και τους εξέπληξε;
“Οι δύο φορές που συνεργαστήκαμε, με τον πλέον φίλο μας, Julian Schneeman. Η μία φορά με την συμφωνική ορχήστρα του Άμστερνταμ (NBE) σε μια πρωτοχρονιάτικη συναυλία στο Concertgebouw, Amsterdam.
Κι η άλλη, που ξεχώρισε για εμάς, όταν παντρέψαμε ακούσματα Κρητικής και Ιρλανδέζικης παραδοσιακής μουσικής σε μια περιοδεία όπου παίξαμε σε 15 πόλεις και χωριά της Ολλανδίας.”
Υπάρχει κάποιο τραγούδι ή ήχος που τους φτιάχνει πάντα τη διάθεση πριν ανέβουν στη σκηνή; Ή που είναι αμοιβαία το αγαπημένο τους στα live;
“Η απόλυτη ησυχία ή σιωπή είναι αυτό που προτιμάμε πριν από οποιοδήποτε live.
Όσο για το δεύτερο κομμάτι της ερώτησης, γενικά όλοι μας όσοι παίζουμε σε αυτό το συγκρότημα, τη βρίσκουμε όταν παίζουμε μεγάλες σειρές από συρτά επηρεασμένα από τον Ψαραντώνη και τον Νικηφόρο Αεράκη ή Πολιό.”
Προτιμούν την ενέργεια ενός κρητικού πανηγυριού ή την εμπειρία σε διεθνείς σκηνές με μουσικούς από όλο τον κόσμο;
“Η ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από τον συνδυασμό της μουσικής του τόπου μας και τον χορό μαζί, που πολλές φορές αρχίζει και δεν τελειώνει, μπορεί να σε φτάσει σε καταστάσεις μέθεξης και διάθεσης που δεν πρόκειται να φτάσεις ποτέ μέσα σε 2-3 ώρες συναυλίας.”
Ποιο στοιχείο της κρητικής παράδοσης θεωρούν πιο σημαντικό να κρατηθεί ζωντανό σήμερα και γιατί;
“Θα πούμε ένα στοιχείο που θα ήταν προτιμότερο να λείπει από τα γλέντια. Ωραίο θα ήταν η νεότερη γενιά να μάθει να απολαμβάνει τη στιγμή και να αφήσει το κινητό και τη κάμερα στην άκρη όση ώρα γλεντούμε.”
Σε πρόσφατο πανηγύρι των Χανίων πήρατε θέση υπέρ του παλαιστινιακού λαού. Πώς βλέπετε την τέχνη ως μέσο έκφρασης κοινωνικών μηνυμάτων;
“Είναι από τα δυνατότερα μέσα έκφρασης κοινωνικών μηνυμάτων, και γενικά όποιος έχει φωνή καλό είναι να τη χρησιμοποιεί.”
