Σοκ και έντονο προβληματισμό προκαλεί η επιστολή που άφησε πίσω του ο 89χρονος δράστης της ένοπλης επίθεσης σε υπηρεσίες του ΕΦΚΑ και στο Εφετείο, στο κέντρο της Αθήνας, το πρωί της Τρίτης (28/4). Το κείμενο, που ήρθε στη δημοσιότητα λίγες ώρες μετά το περιστατικό, φωτίζει –χωρίς να δικαιολογεί– τα βαθιά προσωπικά και κοινωνικά αδιέξοδα που, σύμφωνα με τον ίδιο, τον οδήγησαν στην πράξη του.
Στην επιστολή του, ο ηλικιωμένος άνδρας περιγράφει μια πορεία δεκαετιών γεμάτη πίκρα, απογοήτευση και αίσθημα αδικίας από το ελληνικό κράτος και τις υπηρεσίες του. «Μου φέρθηκαν σαν σκυλί 20 χρόνια – λύσσαξα», γράφει χαρακτηριστικά, αποτυπώνοντας την ψυχολογική του κατάσταση λίγο πριν την επίθεση.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη σχέση του με το ασφαλιστικό σύστημα, καταγγέλλοντας κακομεταχείριση και προσβολές. «Το ελληνικό ΙΚΑ με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε “γενίτσαρο” που ήρθα στην Ελλάδα», σημειώνει, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε θύμα απαξιωτικής συμπεριφοράς επί σειρά ετών.
Ο ίδιος εμφανίζεται να θεωρεί πως δεν βρήκε ποτέ δικαίωση, παρά τις προσπάθειες που –όπως αναφέρει– κατέβαλε μέσω θεσμικών οδών. Η απογοήτευση αυτή φαίνεται να μετατράπηκε σταδιακά σε οργή. «Δεν άντεξα άλλο. Κανείς δεν με άκουσε», φέρεται να γράφει, σε μια φράση που συμπυκνώνει το προσωπικό του αφήγημα.
Η δημοσιοποίηση της επιστολής έχει ήδη ανοίξει συζήτηση γύρω από τη διαχείριση πολιτών τρίτης ηλικίας από δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και για τα όρια ανάμεσα στην προσωπική απόγνωση και την επικίνδυνη εκτροπή. Γιατί όσο σκληρές κι αν είναι οι εμπειρίες που περιγράφει, η καταφυγή στη βία δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση.
Οι αρχές συνεχίζουν την έρευνα για τις ακριβείς συνθήκες της επίθεσης, ενώ παράλληλα εξετάζεται το πλήρες περιεχόμενο της επιστολής, ώστε να διαπιστωθεί αν προκύπτουν περαιτέρω στοιχεία για το υπόβαθρο της πράξης.
Το περιστατικό αφήνει πίσω του ένα δύσκολο ερώτημα: πόσο εύκολα μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει από την αίσθηση αδικίας στην ακραία πράξη — και πόσο νωρίτερα θα μπορούσε να είχε υπάρξει παρέμβαση.
Ακολουθεί αναλυτικά το μήνυμα:
«Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα.
Είναι ο Π.Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.
Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο.
Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.
Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας.
Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά.
Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.
Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε “γενίτσαρο” που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ.
Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.
ΥΓ Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια – πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλωτσού και του μπάτσου.
Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.
Ο λυσσασμένος,
Π.Κ.».
