Και κάπως έτσι, από εκεί που έδινες λογαριασμό στους γονείς σου, βρέθηκες να απολογείσαι σε αγνώστους για το με ποιον κοιμάσαι, τι κάνεις και πώς ζεις. Και μετά ήρθαν τα social. Οι «φίλοι» του πληκτρολογίου. Αυτοί που δεν χρωστάνε καλό πουθενά, αλλά έχουν άποψη για τους πάντες. Περιμένουν σαν κοράκια — όχι να χαρούν, αλλά να βρουν αφορμή. Να σχολιάσουν, να μειώσουν, να ξεσκίσουν.
Με αφορμή τη Φαίη Σκορδά, έγινε πάλι το ίδιο πανηγύρι. Μια γυναίκα εμφανίστηκε χαρούμενη, λαμπερή, δίπλα στον άνθρωπό της, τον Αλέξανδρο Αθανασιαδη, και αυτό ήταν αρκετό για να ξεκινήσει η δημόσια σφαγή. Τον ξεσκίσατε. Για το πρόσωπο, για τα γυαλιά, για το ντύσιμο, για το ύψος, για το οτιδήποτε. Μέσα σε λίγα λεπτά, ένας μορφωμένος, καταξιωμένος άνθρωπος έγινε αντικείμενο χλευασμού. Όχι επειδή έκανε κάτι. Αλλά επειδή… υπάρχει. Και εκείνη; Αντί να της πεις «να είσαι καλά», την έβαλες στο μικροσκόπιο. «Τι του βρήκε», «γιατί τον πήρε», «έχει λεφτά», «κάτι θα εξυπηρετεί». Σε δευτερόλεπτα μηδένισες ανθρώπους. Καριέρες. Ζωές. Με δυο προτάσεις και ένα σχόλιο… Γιατί; Γιατί μπορείς. Γιατί πίσω από μια οθόνη δεν υπάρχει συνέπεια. Δεν υπάρχει ντροπή. Δεν υπάρχει μέτρο. Υπάρχει μόνο η ανάγκη να πεις κάτι — οτιδήποτε — για να νιώσεις ότι συμμετέχεις.
Ο κόσμος, αυτός ο περίφημος κόσμος, δεν έχει σταθερή γνώμη. Σήμερα σε αποθεώνει, αύριο σε τελειώνει. Ανάλογα τη διάθεση, την κακία, την πλήξη. Και κάπου εκεί έρχεται η πιο πικρή αλήθεια που συνειδητοποιείς ότι: Τόσα χρόνια δεν έζησες όπως ήθελες, για να μην πει κάτι αυτός ο κόσμος. Αυτός ο ίδιος κόσμος που τώρα ξεσκίζει μια γυναίκα επειδή τόλμησε να είναι ευτυχισμένη. Γιατί η Φαίη Σκορδά δεν προκάλεσε. Δεν ενόχλησε. Δεν έκανε τίποτα “λάθος”. Χαμογέλασε. Καμάρωσε. Στάθηκε δίπλα στον άνθρωπό της. Και αυτό έφτανε για να γίνει στόχος. Γιατί τελικά, δεν ενοχλεί η εικόνα. Ενοχλεί η ευτυχία. Οπότε όχι — δεν τους χρωστάς τίποτα. Ούτε εξηγήσεις. Ούτε απολογίες. Ούτε έγκριση.
Γιατί ο “κόσμος” δεν θα σωπάσει ποτέ. Πάντα κάτι θα βρει να πει.
Το θέμα είναι εσύ: Θα συνεχίσεις να ζεις για να μην μιλήσει — ή θα ζήσεις επιτέλους όπως θες; Και αν έχουν πρόβλημα; Ας αφήσουν για λίγο το πληκτρολόγιο και ας δοκιμάσουν να φτιάξουν τη δική τους ζωή. Αν μπορούν.
