Απέναντι από το δημοσιογραφικό του μαγνητόφωνο κάθισαν, μεταξύ άλλων, ο Φρανκ Σινάτρα, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Μπομπ Ντίλαν, ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, ο Ελία Καζάν, ο Άντονι Κουίν, η Τζοάν Μπαέζ και η Τζέιν Φόντα.
Από την Ελλάδα συνομίλησε με τον Οδυσσέα Ελύτη, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, την Ειρήνη Παππά, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Μιχάλη Κακογιάννη, τον Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη.
Η δημοσιογραφία ως διαρκής αναζήτηση
Ο Γιάννης Φλέσσας γεννήθηκε στην Αθήνα και έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα το 1962, ως κριτικός κινηματογράφου στην «Αθλητική Ηχώ».
Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του συνδέθηκε με την εφημερίδα «Έθνος», όπου εργάστηκε ως καλλιτεχνικός συντάκτης για περίπου 25 χρόνια. Συνεργάστηκε επίσης με «Το Βήμα» και τη «Μεσημβρινή», καθώς και με τα περιοδικά «Οπτικοακουστική», «Ήχος», «Φαντάζιο», «Γυναίκα» και «Ταχυδρόμος».
Παράλληλα, από το 1977 έως το 1997, παρουσίαζε μουσικές εκπομπές στο Κρατικό Ραδιόφωνο, με ιδιαίτερη έμφαση στη μουσική του κινηματογράφου. Υπήρξε παθιασμένος συλλέκτης δίσκων και δημιούργησε μια μεγάλη συλλογή κινηματογραφικής μουσικής, με σπάνιες εκδόσεις σε βινύλιο και CD. Βιογραφικά στοιχεία
Η Μελίνα Μερκούρη και μια συνέντευξη που δεν δημοσιευόταν
Ξεχωριστή θέση στη διαδρομή του είχε η σχέση του με τη Μελίνα Μερκούρη. Στα τέλη του 1972 τη συνάντησε στο Παρίσι και εξασφάλισε μία συνέντευξη με σαφή θέση απέναντι στη δικτατορία. Επειδή οι εφημερίδες της Αθήνας δεν τόλμησαν να τη δημοσιεύσουν, η συνέντευξη παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 1973 από την εφημερίδα «Θεσσαλονίκη».
Έναν χρόνο αργότερα, στις 26 Ιουλίου 1974, όταν η Μελίνα Μερκούρη επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα μετά την πτώση της χούντας, ο Γιάννης Φλέσσας βρέθηκε και πάλι κοντά της. Με τη χαρακτηριστική επιμονή του ρεπόρτερ, μπήκε στο αυτοκίνητο που τη μετέφερε και κατέγραψε τις πρώτες στιγμές της επιστροφής της στην πατρίδα.
Οι συνεντεύξεις που έγιναν πολιτιστικό αρχείο
Για τον Γιάννη Φλέσσα, μία συνέντευξη δεν ήταν κατάλογος δηλώσεων ούτε υποχρεωτική συνάντηση με έναν διάσημο. Ήταν μια προσπάθεια να φωτιστούν οι ιδέες, οι αγωνίες και οι αντιφάσεις πίσω από κάθε προσωπικότητα.
Τμήμα αυτής της δημοσιογραφικής παρακαταθήκης αποτυπώθηκε στο βιβλίο «Κουβεντιάζοντας – 30 συνεντεύξεις & ένα αντίο», το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο. Στις σελίδες του συγκέντρωσε συνομιλίες με ανθρώπους που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τέχνη και στον πολιτισμό.
Έγραψε περισσότερα από δέκα βιβλία, ανάμεσά τους έργα για τη μουσική στον κινηματογράφο και οδοιπορικά με σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες. Το αρχείο του αποτυπώνει όχι μόνο τις διαδρομές διάσημων προσώπων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ασκούνταν κάποτε το πολιτιστικό ρεπορτάζ: με προσωπική έρευνα, επιμονή, ταξίδια και άμεση επαφή με την πηγή.
Ο Γιάννης Φλέσσας έφυγε έχοντας καταγράψει τις φωνές μιας ολόκληρης εποχής. Η ουσιαστική κληρονομιά του δεν βρίσκεται απλώς στον εντυπωσιακό κατάλογο των ανθρώπων που συνάντησε, αλλά στις σκέψεις και στις ανθρώπινες στιγμές που κατάφερε να διασώσει μέσα από τις συνεντεύξεις του.
