Μια ξαπλώστρα που σηκώνεται στα χέρια κατοίκων, μια ηλικιωμένη γυναίκα που χαμογελά και ένα κρητικό πανηγύρι που συνεχίζεται σαν να μην υπάρχει χρόνος. Η εικόνα από τις Μαργαρίτες Μυλοποτάμου ταξίδεψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κρύβοντας πίσω της μια ολόκληρη ζωή αφιερωμένη στην τέχνη και στην ειρήνη.
Η 90χρονη γυναίκα που οι κάτοικοι μετέφεραν μπροστά στην εξέδρα για να μη χάσει το γλέντι είναι η Γερμανίδα γλύπτρια Καρίνα Ρεκ. Στην Κρήτη, όμως, εδώ και χρόνια τη γνωρίζουν με ένα διαφορετικό όνομα: «η Καρίνα των Ανωγειανών».
Μια ζωή μέσα στην τέχνη
Πριν συνδεθεί με την Κρήτη, η Ρεκ είχε ήδη διαγράψει μια ξεχωριστή καλλιτεχνική πορεία στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τις βιογραφικές αναφορές για τη ζωή της, είχε εργαστεί ως μοντέλο του Σαλβαντόρ Νταλί, συμμετείχε σε κινηματογραφική παραγωγή του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και διακρίθηκε στον χορό, ιδιαίτερα στο φλαμένγκο. Τελικά επέλεξε τη γλυπτική και ειδικότερα την τέχνη τοπίου ως βασικό μέσο έκφρασης.
Η σχέση της με την Κρήτη άρχισε στο Βερολίνο, όταν άκουσε ένα τραγούδι του Ψαραντώνη. Η φωνή και η μουσική του την ώθησαν να αναζητήσει τον τόπο από τον οποίο προέρχονταν: τα Ανώγεια.
Η συνάντηση με την ιστορία των Ανωγείων
Φτάνοντας στην Κρήτη, η Καρίνα γνώρισε όχι μόνο τη μουσική και τη φιλοξενία των κατοίκων, αλλά και τη βαριά ιστορία του τόπου.
Το ολοκαύτωμα των Ανωγείων από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και η αντίσταση των κατοίκων τη συγκλόνισαν. Ως Γερμανίδα καλλιτέχνιδα αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει σε αυτή την ιστορική μνήμη με τον τρόπο που γνώριζε καλύτερα: μέσα από την τέχνη.
Η απάντησή της πήρε τη μορφή ενός τεράστιου γλυπτού στο οροπέδιο της Νίδας.
Ο «Αντάρτης της Ειρήνης»
Για δύο χρόνια η Καρίνα Ρεκ εργάστηκε μαζί με Ανωγειανούς τεχνίτες, τοποθετώντας περίπου 5.000 πέτρες της περιοχής σε μια μεγάλη σύνθεση πάνω στο φυσικό τοπίο.
Έτσι δημιουργήθηκε ο «Αντάρτης της Ειρήνης», ένα μνημειακό έργο αφιερωμένο στην αντίσταση, στη μνήμη και στη συμφιλίωση των λαών.
Η πλήρης μορφή του έργου δεν γίνεται αντιληπτή από το έδαφος. Αποκαλύπτεται μόνο όταν κάποιος το παρατηρήσει από ψηλά ή μέσα από δορυφορική εικόνα. Οι πέτρες σχηματίζουν μια ανθρώπινη φιγούρα, μετατρέποντας το ίδιο το κρητικό τοπίο σε καμβά μνήμης.
Η «Καρίνα των Ανωγειανών»
Η γλύπτρια επέλεξε τελικά να εγκατασταθεί μόνιμα στις Μαργαρίτες Μυλοποτάμου, ένα χωριό με μακρά παράδοση στην κεραμική και στη χειροτεχνία.
Εκεί, η Καρίνα δεν αντιμετωπίστηκε ως ξένη καλλιτέχνιδα αλλά ως μέλος της τοπικής κοινωνίας. Αυτή η σχέση αποτυπώθηκε στη σκηνή του πανηγυριού: όταν οι κάτοικοι είδαν ότι δεν μπορούσε να πλησιάσει μόνη της τους μουσικούς, σήκωσαν ολόκληρη την ξαπλώστρα και τη μετέφεραν μπροστά στην εξέδρα.
Εκείνη, χαμογελαστή, χειροκροτούσε και συμμετείχε στη γιορτή.
Η στιγμή έγινε viral επειδή ήταν αυθόρμητη και τρυφερή. Η ιστορία πίσω από αυτήν, όμως, είναι ακόμη πιο δυνατή: μια γυναίκα που ακολούθησε ένα τραγούδι μέχρι την Κρήτη και κατέληξε να αφήσει πάνω στα βουνά της ένα μόνιμο αποτύπωμα ειρήνης. Νέα Κρήτη, Έθνος
