Πρωτολογία:
«Κύριε Υπουργέ,
Όταν μιλάμε και θέλουμε να μιλάμε στη χώρα μας για την ανάγκη θωράκισης της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, προφανώς αυτό οφείλει να συνδέεται άμεσα και με τη δυνατότητα πρόσβασης του συνόλου των μαθητών, τουλάχιστον στα δημόσια σχολεία της χώρας.
Δημόσια σημαίνει με ευθύνη του κράτους, δωρεάν σημαίνει χωρίς περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση των γονέων.
Τα σχολεία, λοιπόν, φέτος δεν μας εξέπληξαν. Άνοιξαν στις 11 Σεπτεμβρίου, όπως γίνεται κάθε χρόνο. Το πρόβλημα είναι ότι και φέτος άνοιξαν χωρίς να καλύπτεται το σύνολο των μαθητών από τη δημόσια και δωρεάν σχολική μετακίνηση.
Το πρόβλημα είναι ότι θυμηθήκατε στις 18 Σεπτεμβρίου, δηλαδή μία εβδομάδα μετά από το άνοιγμα των σχολείων, να κάνετε νέα κατεπείγουσα διαπραγμάτευση για 74 νέα και άγονα δρομολόγια, τα οποία αφορούν 1.623 μαθητές της Αττικής, οι οποίοι στην έναρξη της σχολικής χρονιάς μείνανε ακάλυπτοι από τα σχολικά δρομολόγια.
Ακόμα μεγαλύτερη, δυστυχώς, είναι η επιβάρυνση ειδικά στην περιοχή που εκπροσωπώ, στην Ανατολική Αττική. Εντονότερη η έξαρση στην περιοχή του Δήμου Μαραθώνα.
Σύμφωνα με την Ένωση των Συλλόγων Γονέων του Δήμου Μαραθώνα, υπάρχουν και σήμερα που μιλάμε 17 ακάλυπτες γραμμές, οι οποίες αφορούν 12 σχολικές μονάδες της περιοχής και συνολικά 386 μαθητές της περιοχής του Δήμου Μαραθώνα.
Ακόμα πιο έντονο είναι το παράδειγμα στο 2ο Γυμνάσιο της Νέας Μάκρης, στην περιοχή του Νέου Βουτζά, όπου μόνο στο σχολείο αυτό υπάρχουν 128 μαθητές, οι οποίοι σήμερα δεν καλύπτονται από τη δημόσια και δωρεάν σχολική μετακίνηση.
Αυτό είναι ακόμα πιο έντονο όταν λάβουμε υπόψη μας ότι στο συγκεκριμένο σχολείο υπάρχουν τεράστιες αποστάσεις και δύσβατη διαδρομή που πρέπει να καλύψουν οι μαθητές, προφανώς και οι γονείς τους.
Δεν είναι το μόνο παράδειγμα. Αντίστοιχα παραδείγματα κι αλλού. Χαρακτηριστικά, Αφίδνες και Ιπποκράτειος Πολιτεία, 25 μαθητές έμειναν έξω από τα σχολικά δρομολόγια για τη διαδρομή τους προς το ΕΠΑΛ Διονύσου.
Αυτό τι σημαίνει; Ότι έχουμε υποχρέωση ως Πολιτεία να θωρακίσουμε τη δημόσια και δωρεάν μεταφορά των μαθητών στα δημόσια σχολεία της χώρας.
Ειδικά για την Ανατολική Αττική, που το πρόβλημα είναι ακόμα πιο έντονο, δεν μπορεί και στο θέμα των σχολικών μετακινήσεων οι μαθητές της Ανατολικής Αττικής να θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας, μια Ανατολική Αττική να βρίσκεται πάλι στο περιθώριο και στον τομέα αυτό.
Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε, κύριε Υπουργέ, ότι η Πολιτεία έχει υποχρέωση να βρει άμεσα λύσεις και να μας απαντήσετε πώς τη Δευτέρα το πρωί αυτοί οι μαθητές θα πάνε στα σχολεία τους και ποια μέτρα σκοπεύετε να πάρετε και πότε θα ολοκληρωθούν αυτά για να λύσετε το πρόβλημα»;
Δευτερολογία:
«Κύριε Υπουργέ,
απευθύνουμε την ερώτηση στο Υπουργείο Εσωτερικών, γιατί το Υπουργείο Εσωτερικών τυγχάνει να έχει την πολιτική αρμοδιότητα και την ευθύνη που αφορά τη λειτουργία του πρώτου και του δεύτερου βαθμού της τοπικής και της περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Άρα, προφανώς, σας αφορά.
Δεύτερον, είπατε ότι δεν είπαμε τίποτα συγκεκριμένο.
Συγγνώμη, αλλά οι 1.623 μαθητές που, με ανακοίνωση της ίδιας της Περιφέρειας, όχι δικιά μου, μείνανε εκτός σχολικών δρομολογίων, είναι ένα δυστυχώς συγκεκριμένο νούμερο. Οι 17 ακάλυπτες γραμμές στον Δήμο Μαραθώνα είναι, δυστυχώς, ένα συγκεκριμένο, υπαρκτό νούμερο. Οι 12 ακάλυπτες σχολικές μονάδες είναι ένα πολύ συγκεκριμένο νούμερο.
Ο Υπουργός θεωρεί ότι είναι επιτυχία να μας λέει σήμερα στη Βουλή ότι δύο μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, η ίδια η Περιφέρεια ανακοίνωσε ότι και δύο μήνες μετά έλειπε ακόμα ένα 7% των δρομολογίων.
Με συγχωρείτε, αλλά εμείς εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η επιτυχία του κράτους και της Πολιτείας είναι να μην μένει κανένας μαθητής εκτός σχολικών δρομολογίων για τα δημόσια σχολεία και να μην μένει κανένας μήνας ακάλυπτος για τα δημόσια σχολεία όσον αφορά τα σχολικά δρομολόγια.
Όχι τους δύο πρώτους μήνες, από συνήθεια, να καλύπτουν την υποχρέωση αυτή οι γονείς.
Επειδή το θέμα δεν είναι φετινό, αλλά είναι συνήθως συστηματικό και πάντα υπάρχει το ίδιο ζήτημα, προφανώς και υπάρχει ευθύνη γι’ αυτό, γιατί τόσα χρόνια δεν έχει λυθεί εγκαίρως και φτάνουμε Οκτώβριο και, πέρσι, Νοέμβριο να αναζητούμε λύση στα θέματα αυτά.
Δύο πράγματα θέλω να βάλουμε στην κουβέντα, όμως.
Το τίμημα το οποίο εμπλέκεται στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης ή της διαγωνιστικής διαδικασίας δεν επαρκεί. Αυτό το ξέρατε από πέρσι. Ειδικά στην Ανατολική Αττική, που είναι πολύ πιο δύσκολες οι διαδρομές.
Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι πρέπει να υπάρχει εγκαίρως, και για φέτος και για του χρόνου και για όλα τα χρόνια, πρόβλεψη ικανοποιητικού τιμήματος, για να μην κηρύσσονται άγονοι οι διαγωνισμοί στις διαδικασίες αυτές και 11 Σεπτέμβρη να μπορούν όλοι οι μαθητές, και ειδικά στην Ανατολική Αττική, να πηγαίνουν με δημόσια ευθύνη, ευθύνη του κράτους, στα σχολεία τους.
Λέει, όμως, και κάτι ακόμα.
Έχει έρθει η ώρα, επιτέλους, να υπάρξει ένας μόνιμος δημόσιος στόλος για τις σχολικές μετακινήσεις. Απεξάρτηση από τον ιδιωτικό τομέα. Όχι γιατί είμαστε δογματικοί, αλλά γιατί πρέπει το κράτος να αναλάβει τον ρόλο του και με πολύ πιο χαμηλό, τελικά, συνολικό τίμημα.
Προφανώς αυτό δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Δεν θα έχουμε αύριο το πρωί τον στόλο αυτόν. Αλλά πρέπει να ξεκινήσουμε. Και εμείς λέμε ότι, όσο πιο γρήγορα ξεκινήσουμε, θα έχουμε ένα πρώτο κομμάτι αυτού. Το πρώτο κομμάτι αυτού θα μπορούσε και θα έπρεπε να διατεθεί ειδικά στις περιοχές που κηρύσσονται άγονα τα δρομολόγια. Δυστυχώς, στην Ανατολική Αττική έχουμε πολλά από αυτά.
Κλείνω με το εξής:
Η Περιφέρεια, σε απάντηση σχετική σε ερώτηση στις 14/9, λέει ότι για τις σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής αυτό η λύση προωθείται. Είναι σημαντικό το ότι υπάρχει για τα ειδικά σχολεία. Λέμε ότι πρέπει να επεκταθεί στα δημόσια σχολεία γενικά και ειδικά σε αυτά που έχουν ήδη πρόβλημα σήμερα».
