«Εθελοντής είναι ο καθένας για τον τόπο του». Με αυτά τα λόγια, ο Μάνος Τσαλιαγκός ανακοινώνει την αποχώρησή του από την εθελοντική πυρόσβεση, κλείνοντας έναν κύκλο που άνοιξε το 1998.
Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που κουβαλούν πολύ περισσότερα από μια απόφαση. Κουβαλούν χρόνια προσφοράς, δεσμούς με ανθρώπους, κούραση και μια αγάπη για τον τόπο που παραμένει ακόμη κι όταν οι αντοχές λιγοστεύουν. Ένας τέτοιος αποχαιρετισμός είναι η ανάρτηση του Μάνου Τσαλιαγκού.
Η διαδρομή ξεκίνησε το 1998, όταν μια ομάδα ανθρώπων, με επικεφαλής τον φίλο και συνάδελφό του, Αποστόλη Ασβεστάρη, συγκρότησε μια ομάδα εθελοντών πυρόσβεσης. Ο ίδιος περιγράφει την αφοσίωσή του με μια απλή, λαϊκή έκφραση: ήμουν ένα «πιστό σκυλί», όπως λένε στο χωριό. Λόγια ανεπιτήδευτα, που αποτυπώνουν τη σταθερότητα μιας παρουσίας επί 28 χρόνια.
Σήμερα, αυτή η διαδρομή φτάνει για εκείνον σε ένα δύσκολο σημείο. «Μετά από πολύ πόλεμο και πολύ κούραση έφτασε η ώρα να αποχωρήσω», γράφει. Δεν διευκρινίζει σε ποιες συγκρούσεις αναφέρεται. Η πίκρα, όμως, είναι φανερή, όπως και το βάρος μιας απόφασης που αφορά ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του.
Μέσα στην ανάρτησή του ξεκαθαρίζει τι σήμαινε για τον ίδιο ο εθελοντισμός. Δεν περίμενε να ξεσπάσει μια φωτιά για να βρει λόγο να δράσει. Η δική του αφετηρία, όπως τονίζει, ήταν η προσφορά στον τόπο του. Αυτή η σχέση με τον τόπο βρίσκεται στον πυρήνα όσων γράφει: η ευθύνη για όσα αγαπάς και η διάθεση να σταθείς δίπλα τους όταν σε χρειάζονται.
Η αποχώρησή του από την εθελοντική δράση δεν σημαίνει ότι σταματά να προσφέρει. Όπως αναφέρει, θα συνεχίσει μέσα από τη δουλειά του μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Κλείνει ένας κύκλος, αλλά η αίσθηση του καθήκοντος παραμένει.
Και παρά την κόπωση, βρίσκει χώρο για την ευγνωμοσύνη. Ευχαριστεί τους εθελοντές που στάθηκαν κοντά του, τους πολίτες που αναγνώρισαν το έργο αυτών των 28 χρόνων και κάθε δημοτική αρχή που βρέθηκε δίπλα στην ομάδα. Στον αποχαιρετισμό του χωρούν οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκε αυτή τη διαδρομή.
Προς όσους συνεχίζουν, εύχεται δύναμη και μεγάλη υπομονή. Η συμβουλή του είναι αιχμηρή: «Μακριά από κάθε βρωμιά». Τη συνοδεύει με την προτροπή να κρατούν την εθελοντική προσφορά μακριά από πολιτικά και προσωπικά συμφέροντα. Είναι το μήνυμα που επιλέγει να αφήσει έπειτα από τόσα χρόνια εμπειρίας.
Τα 28 χρόνια δεν χωρούν εύκολα σε μια ανάρτηση. Ούτε η απόφαση να αποχωρήσεις από κάτι στο οποίο έδωσες τόσο χρόνο και τόση ψυχή. Στα λόγια του Μάνου Τσαλιαγκού συνυπάρχουν η περηφάνια της προσφοράς και η πίκρα της αποχώρησης — μαζί με ένα ευχαριστώ προς εκείνους που κατάλαβαν την αξία της.
Και μένει η φράση του, απλή και ουσιαστική: «Εθελοντής είναι ο καθένας για τον τόπο του». Μια υπενθύμιση προς όσους συνεχίζουν, αλλά και προς όλους όσοι οφείλουμε να αναγνωρίζουμε την προσφορά πριν έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού.
