Σκέψεις από το τρισάγιο για τον καπετάνιο Φίλιππο Καβουνίδη, τον ευεργέτη των απανταχού Τριγλιανών: ”Πάσα δικαιολογία είναι αδικαιολόγητος”
Της Κατερίνας Τράση
Χθες, Κυριακή 15 Νοεμβρίου, βρεθήκαμε στο τρισάγιο στο μνήμα του καπετάνιου Φίλιππου Καβουνίδη. Εμείς και άλλοι 20.(Οι 6 ήταν από την Ν.Τρίγλια Χαλκιδικής). Σταθήκαμε με συγκίνηση μπροστά στη μνήμη ενός ανθρώπου που, στην πιο δύσκολη ώρα, έθεσε τα πλοία του στην υπηρεσία της σωτηρίας των Τριγλιανών από την Τρίγλια της Βιθυνίας, και τους έσωσε από βέβαιο θάνατο.
Για τους απογόνους εκείνων που διασώθηκαν, το όνομά του έχει θέση μέσα στην οικογενειακή ιστορία. Συνδέεται με τους παππούδες και τους πατεράδες αυτού του τόπου. Με ανθρώπους που ξεριζώθηκαν, αλλά κατόρθωσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους, να δημιουργήσουν οικογένειες και να χτίσουν ξανά την καθημερινότητά τους.
Ακούγοντας τον πατέρα Δημήτριο Μπακόπουλο του Ιερού Ναού της Παντοβασίλισσας, που τέλεσε το τρισάγιο νιώσαμε ρίγη συγκίνησης. Ο λόγος του για τον αείμνηστο καπετάνιο μάς θύμισε το βάρος της προσφοράς του. Πίσω από τη λέξη «διάσωση» υπάρχουν πρόσωπα, οικογένειες, ολόκληρες γενιές. Υπάρχει η συνέχεια μιας κοινότητας που κράτησε ζωντανές τις ρίζες και τη μνήμη της.
Εκείνη την ώρα σκεφτήκαμε πόσο μεγάλο είναι το χρέος της ευγνωμοσύνης. Και πόσο λίγα απαιτεί, κάποιες φορές, η εκπλήρωσή του: να βρεθούμε εκεί. Να σκύψουμε το κεφάλι. Να δώσουμε λίγο από τον χρόνο μας στη μνήμη εκείνου που έδωσε τόσο πολλά.
Γι’ αυτό και η απουσία της νυν δημάρχου αλλά και ΟΛΩΝ των τέως δημάρχων (για πρώτη φορά στην ιστορία) μάς λύπησε. Θεωρούμε ότι δεν περιποιεί τιμή για την δημοτική αρχή η απουσία από μια τέτοια στιγμή. Η παρουσία του δημάρχου σε μια τελετή μνήμης για τον ευεργέτη των Τριγλιανών έχει θεσμικό βάρος: εκφράζει την ευγνωμοσύνη της πόλης και αναγνωρίζει δημόσια έναν από τους ανθρώπους στους οποίους ο τόπος οφείλει μέρος της ιστορίας του. Εάν βέβαια πλησίαζαν οι εκλογές όλοι θα ήταν εκεί με επιλεκτική συγκίνηση και ευγνωμοσύνη!
Οι υποχρεώσεις της καθημερινότητας είναι πολλές. Όμως υπάρχουν ημερομηνίες που αξίζουν μια σταθερή θέση στο ημερολόγιο της πόλης. Το τρισάγιο στο μνήμα του Φίλιππου Καβουνίδη είναι μία από αυτές.
Σήμερα το δικό μας χρέος είναι να διαφυλάξουμε αυτή τη μνήμη με συνέπεια. Με την παρουσία μας, με τον λόγο μας, με όσα μαθαίνουμε στα παιδιά μας για την ιστορία του τόπου τους.
Φεύγοντας από το τρισάγιο, κρατήσαμε τη συγκίνηση και ένα ερώτημα που αφορά όλους μας — Τριγλιανούς της Ραφήνας και εκπροσώπους της πόλης:
Εκείνος δήλωσε παρών. Εμείς;
Ακολουθεί βίντεο και 2 φωτογραφίες που απεικονίζουν τους παρόντες στο τρισάγιο)
































