Ο συνδυασμός του daraxonrasib με χημειοθεραπεία οδήγησε σε συρρίκνωση των όγκων σε περίπου έξι στους δέκα ασθενείς. Σε πέντε από αυτούς, οι όγκοι έπαψαν να είναι ανιχνεύσιμοι στις απεικονιστικές εξετάσεις.
Ενθαρρυντικά αποτελέσματα παρουσίασε μια κλινική δοκιμή φάσης 1/2 για την αρχική αντιμετώπιση του μεταστατικού καρκίνου του παγκρέατος. Στη δοκιμή, 61 ασθενείς έλαβαν καθημερινά το από του στόματος φάρμακο daraxonrasib, μαζί με τη χημειοθεραπεία γεμσιταβίνη και nab-πακλιταξέλη. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν από τον ογκολόγο Γουνγκί Παρκ του αντικαρκινικού κέντρου Memorial Sloan Kettering σε επιστημονικό συνέδριο στη Βαρκελώνη.
Τι έδειξε η δοκιμή
Το 60,7% των ασθενών παρουσίασε αντικειμενική ανταπόκριση, δηλαδή οι όγκοι συρρικνώθηκαν ή έπαψαν να ανιχνεύονται. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνεται το 8,2% που εμφάνισε πλήρη ανταπόκριση. Ο όρος περιγράφει την απουσία ανιχνεύσιμων όγκων στις εξετάσεις. Για να διαπιστωθεί πόσο διαρκεί η ανταπόκριση, χρειάζεται παρακολούθηση σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου.
Με διάμεση παρακολούθηση 18,3 μηνών, η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 12,8 μήνες. Η εκτιμώμενη συνολική επιβίωση έναν χρόνο μετά την έναρξη της θεραπείας ήταν 76,6%.
Τι μένει να δείξουν οι επόμενες δοκιμές
Το daraxonrasib αναστέλλει τη σηματοδότηση πρωτεϊνών της οικογένειας RAS, στην οποία ανήκει η KRAS. Οι μεταλλάξεις σε αυτό το μονοπάτι είναι πολύ συχνές στον καρκίνο του παγκρέατος και συμβάλλουν στον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.
Η δοκιμή περιλάμβανε 61 ασθενείς και διεξήχθη χωρίς ομάδα σύγκρισης που να λαμβάνει μόνο χημειοθεραπεία. Μεγαλύτερες, ελεγχόμενες μελέτες χρειάζονται για να φανεί αν η προσθήκη του daraxonrasib παρατείνει την επιβίωση σε σχέση με τη χημειοθεραπεία μόνη της και ποιο είναι το προφίλ ασφάλειας του συνδυασμού.
































