Ζούσε στην Ραφήνα από αμνημονεύτων χρόνων.Τον έλεγαν Χρήστο Μώρο αλλά όλοι τον φώναζαν ”Ντούλη” γιατί μην ξεχνάμε ότι τα παλαιότερα χρόνια οι περισσότεροι ήταν γνωστοί με παρατσούκλια και όχι με τα πραγματικά τους ονόματα.
Ο Ντούλης λοιπόν έλεγε τον καφέ, διάβαζε τα μελλούμενα, με λίγα λόγια ήταν για πάνω από σαράντα χρόνια το μέντιουμ της Ραφήνας.
Αστικός μύθος μάλιστα αναφέρει ότι πριν πάρα πολλά χρόνια βρήκε εξαφανισμένη κοπέλα από την Ραφήνα η οποία είχε φύγει από το σπίτι της λόγω ερωτικής απογοήτευσης και είχε κρυφτεί για ημέρες σε άγνωστη κρυψώνα. Αφού οι δικοί της απογοητεύτηκαν και δεν μπορούσε ούτε η αστυνομία να την βρει, πήγαν στον Ντούλη ο οποίος τους ζήτησε ένα ρούχο της.Του το πήγαν,και αμέσως τους είπε που να την αναζητήσουν.
Ο Ντούλης έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες ημέρες στη Ραφήνα. Ας είναι ελαφρύ τον χώμα που τον σκεπάζει.
Ρεπορτάζ Κατερίνα Τράση
Κάντε like στην σελίδα μας στο facebook ΕΔΩ
