Η δημοσιογράφος μίλησε για την τηλεοπτική αυτοαναφορικότητα, την έλλειψη πρωτογενών θεμάτων και την επιθυμία της να εργαστεί στη δημόσια τηλεόραση
Για τη σημερινή εικόνα της τηλεόρασης, την επαγγελματική πορεία της και το «απωθημένο» της ΕΡΤ μίλησε η Χριστίνα Λαμπίρη σε συνέντευξή της στο περιοδικό «Λοιπόν».
Η γνωστή δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο στην αυτοαναφορικότητα που παρατηρείται σε αρκετές τηλεοπτικές εκπομπές, υποστηρίζοντας ότι πλέον οι παρουσιαστές και τα πρόσωπα της τηλεόρασης καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της θεματολογίας.
Όπως ανέφερε, ανάλογα περιστατικά υπήρχαν και στο παρελθόν, χωρίς όμως να μονοπωλούν το περιεχόμενο των εκπομπών. Κατά την εκτίμησή της, σήμερα ένα σημαντικό μέρος του τηλεοπτικού χρόνου αφιερώνεται στους ίδιους τους παρουσιαστές, ενώ το υπόλοιπο βασίζεται συχνά σε αναπαραγωγή θεμάτων από το διαδίκτυο.
Η ίδια επισήμανε ότι τα πραγματικά πρωτογενή θέματα έχουν περιοριστεί αισθητά, γεγονός που, όπως εκτιμά, έχει επηρεάσει τη σχέση του κοινού με την τηλεόραση και έχει ενισχύσει τη στροφή προς τις διαδικτυακές πλατφόρμες.
Το «απωθημένο» της ΕΡΤ
Η Χριστίνα Λαμπίρη αναφέρθηκε και σε προηγούμενη δήλωσή της σχετικά με την επιθυμία της να παρουσιάσει κάποια στιγμή εκπομπή στην ΕΡΤ.
Όπως εξήγησε, η φράση αυτή προβλήθηκε αποσπασματικά σε τίτλους δημοσιευμάτων, χωρίς να αποδίδεται πάντα ολόκληρο το σκεπτικό της. Η ίδια αποκάλυψε ότι από μικρή ηλικία παρακολουθούσε τους δημοσιογράφους και τους παρουσιαστές της κρατικής τηλεόρασης, τους οποίους θεωρούσε πρότυπα.
Μάλιστα, θυμήθηκε ότι η συμφωνία που είχε ως παιδί με τη μητέρα της ήταν να κοιμάται μόνο αφού ολοκληρωνόταν το δελτίο ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης.
Για τον λόγο αυτό, όπως τόνισε, η ΕΡΤ παραμένει στο μυαλό της ως ένα επαγγελματικό «απωθημένο», με τη θετική έννοια του όρου. Παρά την κριτική που κατά καιρούς δέχεται η δημόσια τηλεόραση, η ίδια χαρακτήρισε τιμητική την προοπτική μιας συνεργασίας.
«Δημοσιογράφος είναι αυτός που μπορεί πρώτα να γράψει»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της στη σχέση της με τον έντυπο Τύπο. Η Χριστίνα Λαμπίρη παραδέχθηκε ότι αισθάνεται ενοχή και επαγγελματικό μειονέκτημα επειδή δεν εργάστηκε ποτέ σε εφημερίδα.
Όπως υπογράμμισε, θεωρεί θεμελιώδη για έναν δημοσιογράφο την ικανότητα να γράφει και να έχει περάσει από τη διαδικασία της εφημερίδας, ενός μέσου που παραδοσιακά αποτέλεσε μεγάλο σχολείο για γενιές επαγγελματιών του χώρου.
Η τοποθέτησή της άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για τη διαφορά ανάμεσα στη δημοσιογραφία του πρωτογενούς ρεπορτάζ και τη σύγχρονη τηλεοπτική πραγματικότητα, στην οποία η ταχύτητα, η ανακύκλωση του διαδικτυακού περιεχομένου και η προβολή των ίδιων των τηλεοπτικών προσώπων έχουν αποκτήσει ολοένα μεγαλύτερο χώρο.
