82 χρόνια πίσω, ετούτος ο λαός ο μικρός ο μέγας (για να παραφράσω τον Ελύτη) ανέλαβε ξανά το ιστορικό του φορτίο και ορθωσε το ανάστημα του.
Αυτήν τη φορά απέναντι στο φασισμό των Ιταλών και το ναζισμό των Γερμανών, με πατριωτισμό, εθνική ενότητα, ομοψυχία και αυτοθυσία.
Άνδρες και γυναίκες στα βουνά της Αλβανίας, στην Ήπειρο, στη μάχη της Κρήτης, στην Ελλάδα ολόκληρη έδωσαν άνιση μάχη για την πατρίδα και την ελευθερία, συνεχίζοντας με το έπος της εθνικής αντίστασης κατά του φασίστα κατακτητή από την πρώτη κιόλας μέρα.
Πρώτος σε όλη την τότε υπόδουλη Ευρώπη. Με θυσίες και τίμημα σε αίμα και ζωές τρομακτικό. Με τη σημαία του ψηλά.
Αυτός ο λαός ο μικρός ο μέγας.
Έτσι και σήμερα, τιμώντας στην πράξη τους αγώνες και το αίμα όλων εκείνων που θυσιάστηκαν για το αύριο όλων μας, το μήνυμα πρέπει να είναι ένα και απαράλλαχτο όπως το έγραψε ο Ρίτσος:
«Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει…»
