Του Χρήστου Τσεμπέρη
Η πόλη που έβλεπε τα έργα να περνούν επί χρόνια και περίπου τίποτα να μη γίνεται, επειδή ορισμένοι ως «νεολουδίτες» έχτιζαν ανώγια και κατώγια με τα λόγια , επιλέγοντας όμως ταυτόχρονα την «ασφάλεια» της ακινησίας και του μικρόκοσμού τους, δείχνει εδώ και καιρό ότι έχει μπει σε άλλη ρότα.
Η δημοτική αρχή και μαζί της η πόλη αφήνει πίσω της τη λογική του χθες, και εργάζεται με υπομονή, επιμονή, σχέδιο και πλάνο διεκδίκησης σήμερα, για να διασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο για τους πολίτες και την κοινωνία.
Οι διαδικασίες για την κατασκευή και λειτουργία του ΚΕΛ προχωρούν. Ισως όχι με τις ταχύτητες που όλοι επιθυμούμε, αλλά πάντως εντός των χρονοδιαγραμμάτων που έχουν εξαγγελθεί από την ΕΥΔΑΠ, ώστε να απελευθερωθεί η πόλη από το βραχνά και την ντροπή των ανεξέλεγκτων λυμάτων, των βόθρων, της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και της υποβάθμισης της ίδιας της ζωής μας.
Το σχεδόν «εξωτικό» φυσικό αέριο, «αγαθό» επί 10ετίες για κάποιους άλλους πολυπληθέστερους, οικονομικά ισχυρότερους ως περιοχές, ξεκλείδωσε με το πείσμα αυτής της δημοτικής αρχής και είναι μια ανάσα από την πόλη μας. Έπεσαν και οι υπογραφές του μνημονίου συνεργασίας με τα ορισμένα χρονοδιαγράμματα. Για χρόνια ολόκληρα η Ανατολική Αττική ως σύνολο και φυσικά και ο Δήμος Ραφήνας Πικερμίου ήταν εκτός των κεντρικών σχεδιασμών για τις περιοχές όδευσης του φυσικού αερίου. Τώρα πια η Ραφήνα και το Πικέρμι μετατρέπονται σε ενεργειακό κόμβο με αναμφισβήτητα οφέλη για τους πολίτες και το περιβάλλον. Κι όμως βρέθηκαν εκείνοι που λοιδόρησαν την προσπάθεια αυτή. Μίλαγαν για τεχνάσματα, φωτοβολίδες, επικοινωνιακά τρυκ. Μετά…σιωπή. Κι όμως η συστράτευση σε ένα κοινό όραμα θα ήταν το ευκταίο, αφήνοντας κατά μέρους τα μικροτοπικά. Αλλά φευ…
Η πόλη με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής «απέκτησε» ενεργειακή κοινότητα , μια από τις ελάχιστες σε ολόκληρη τη χώρα. Τα οφέλη θα φανούν στο ορατό μέλλον και σε επίπεδο κοινωνικής πολιτικής. Ούτε σε αυτό ομονοήσαμε σε επίπεδο Δημοτικού Συμβουλίου. Ειλικρινά αναρωτιέμαι γιατί… Έγινε όμως. Δεν πήγε στις «ελληνικές καλένδες» ως συνήθως.
Οι παραλίες, με συνεχή πίεση και παρά το «κατενάτσιο» και τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις των αρμοδίων περνάνε στα χέρια των πολιτών, της κοινωνίας, των παιδιών μας. Για μια πόλη διαφορετική.
Το «εργαλείο» της αναπτυξιακής εταιρείας που ήδη συστάθηκε και αφορά σε διαδημοτική προσπάθεια με έδρα την πόλη μας, κυρίως σε ότι αφορά την ανάπτυξη, τον πολιτισμό΄, τον τουρισμό, σύντομα θα αποφέρει καρπούς, λύσεις, μελέτες και έργα απαραίτητα.
Τιτάνια και συνεχιζόμενη η προσπάθεια ανάταξης του τόπου, μετά την τραγωδία του καλοκαιριού του ’18. Κι εδώ παρά τις καθυστερήσεις της κεντρικής διοίκησης η προσπάθεια συνεχίζεται. Δεν είναι εύκολο, είναι όμως οφειλή μνήμης και τιμής σε αυτούς που έφυγαν και εκείνους που έμειναν πίσω.
Έργα υποδομών , σαφώς υπερτοπικού για να μην πω εθνικού χαρακτήρα, όπως η επέκταση της Αττικής Οδού και του Προαστιακού, διεκδικούνται χωρίς καμία υποχώρηση μέρα τη μέρα.
Και όλα αυτά γιατί μας τα λες δηλαδή? Υποχρέωσή κάθε διοίκησης είναι, θα μπορούσε να πει κάποιος και να συμφωνήσω πηγαίνοντας όμως το συλλογισμό λίγο πιο πέρα:
Ήρθε η ώρα της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού όλων των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Η αφαίρεση και η διαίρεση δεν βοήθησαν ποτέ το σύνολο. Και το σύνολο είμαστε όλοι εμείς οι πολίτες.
Γυρνάμε σελίδα. Αλλάξαμε ρότα
