Χρήστος Ξενοκώστας: Πως οι ανισότητες και οι αδικίες δημιουργούν την ανομία

136

 Του Χρήστου Ξενοκώστα

Η έννοια της ανομίας δεν συνάδει αποκλειστικά με αυτήν της παρανομίας,  η οποία προσδιορίζεται ως οι εκτός του νομικού πλαισίου πράξεις και συμπεριφορές.

   Η ανομία ταυτίζεται κυρίως με συμπεριφορές οι οποίες υποδηλώνουν έλλειψη εμπιστοσύνης και αφοσίωσης των πολιτών απέναντι στους θεσμούς και το κράτος.

   Πράγματι παρατηρείται μια διευρυνόμενη ανομία σε ολόκληρο τον κύκλο της μεταπολίτευσης η οποία όμως εντείνεται τα χρόνια της κρίσης.

  Οι πολίτες με βάσει τις έρευνες δεν εμπιστεύονται σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα τους θεσμούς της πολιτικής, της δικαιοσύνης, τους θρησκευτικούς, τους φορολογικούς, τους οικονομικούς κ.α.

  Πώς τροφοδοτείται όμως η κοινωνική ανομία των ατόμων;

  Η ανισότητα, η αδικία και η καταδολίευση της δημοκρατικής λειτουργίας όταν παράγονται απο την ίδια την κρατική και πολιτική λειτουργία των θεσμών απέναντι στους πολίτες συνιστούν τους γόνιμους σπόρους στο έδαφος της ανομίας.

  Όταν υπάρχουν πολιτικοί, δικαστές, κρατικοί λειτουργοί, επιχειρηματίες και εν γένει πολίτες υπεράνω του νόμου και των θεσμών παράγεται κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς  και την δημοκρατική λειτουργία.

  ‘Οταν οι πολίτες διώκονται ποινικά για άδικες και δυσβάσταχτες φορολογίες και επιβαρύνονται με χρέη τα οποία δημιούργησαν άστοχες πολιτικές τότε καλλιεργείται το έδαφος για αποστασιοποίηση των πολιτών απο την θεσμική λειτουργία.

  ‘Οταν οι  κυβερνήσεις δεν  εφαρμόζουν το κοινωνικό συμβόλαιο για το οποίο λαμβάνουν την λαική εντολή και εκτελούν  αλλότριες κυβερνητικές πολιτικές, αντί να αντιμετωπίζουν οι ίδιοι την κρίση της δικαιοσύνης για την αυταπόδεικτη πολιτική εξαπάτηση αλλά τουναντίον εγκαλούν  ακόμη και τον ίδιο τον λαό όπου τους υπερψήφισε, τότε οι πολίτες αποστασιοποιούνται απο τους πολιτικούς θεσμούς και αμφισβητούν και την λειτουργία της δικαιοσύνης.

  Η ανομία αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα στα δημοκρατικά θεμέλια και αντιμετωπίζεται μόνο με την ισονομία και την ισοπολιτεία στα πλαίσια μιας ευνομούμενης πολιτείας, όπου όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και τους θεσμούς.

   Όταν εξαλειφθούν οι πολιτικοί, οι δικαστές και εν γένει οι πολίτες οι οποίοι είναι υπεράνω του νόμου, του δικαίου και των θεσμών τότε θα εκμηδενισθεί και η ανομία όλων εκείνων των πολιτών οι οποίοι αμφισβητούν και καταπατούν θεσμικές λειτουργίες και θα υπάρξει μηδενική κοινωνική ανοχή σε άνομες συμπεριφορές.

Χρήστος Ξενοκώστας,

Συγγραφέας, Αρθρογράφος