Ναι είμαι θυμωμένη! Είμαι θυμωμένη εδώ και πολύ καιρό! Είμαι οργισμένη από την πρώτη κιόλας φορά που άκουσα τον όρο! Φτάνει πια! Δεν υπάρχει ο όρος «γυναικοκτονία»…ο όρος που οφείλουμε να χρησιμοποιούμε είναι γι’ αυτές τις υποθέσεις είναι ένας… κι αυτός είναι «εν ψυχρώ δολοφονία»!
Η σύζυγος…η σύντροφος…η ερωμένη…η γυναίκα, συγνώμη που ενοχλώ και βγάζω μερικούς από τις αυταπάτες τους, ανήκει στο ανθρώπινο είδος και όχι σε επιμέρους υποκατηγορία ανθρώπου, επειδή έτσι θα μας βόλευε!
Ο όρος γυναικοκτονία, εκτός του ότι δεν έχει καμία νομική υπόσταση, κρύβει κι έννοιες που προσδίδουν «άλλοθι» στους θύτες, αλλά και στην συνείδηση του κόσμου. Τους δίνουν, υποσυνείδητα, το άλλοθι του έντονου πάθους, της ζήλειας, της παθογενούς κτητικότητας, της ψυχοπάθειας, της εγωπάθειας κι άλλων ψυχικών διαταραχών του «πληγωμένου» συζύγου, συντρόφου, εραστή.
Όχι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ άλλοθι! Φανερό ή κρυφό! Συνειδητό, υποσυνείδητο ή ασυνείδητο! Οι γυναίκες που σφαγιάστηκαν (γιατί αυτός είναι ο όρος είτε το θέλουμε, είτε όχι) υπήρξαν ανεξάρτητοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ! Κι οι φονιάδες τους είναι ΑΠΛΑ στυγεροί ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ σαν όλους τους άλλους ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ! Άτομα που δεν σέβονται την όχι μόνο την ανθρώπινη ζωή αλλά και καμία άλλη ζωή πέραν της δικής τους, χωρίς κανένα αλλά, χωρίς καμία δικαιολογία! Κι έτσι ακριβώς πρέπει να αντιμετωπίζονται και να περνάνε στην συνείδησή μας.
Δεν υπάρχει υποκατηγορία στα ειδεχθή εγκλήματα! Έχουμε φτάσει στο σημείο, σαν κοινωνία, να βάζουμε «ταμπέλες» ακόμα και στις δολοφονίες γιατί; Γιατί απλά … τις δολοφονίες, έτσι γενικά, τις συνηθίσαμε! Ναι τις συνηθίσαμε!
Ναι… η «γυναικοκτονία» αποτελεί πολύ πιασάρικο τίτλο στις ειδήσεις! Δυστυχώς, πιο πολύ «πουλάει» μια γυναικοκτονία από έναν ακόμη «φόνο»! Συνηθίσαμε την κακοποίηση και τον φόνο και για να σοκάρουμε ή να σοκαριστούμε, για να αφυπνίσουμε και να αφυπνιστούμε…. αναγκαζόμαστε ν’ ανακαλύπτουμε νέες λέξεις. Μια τέτοια λέξη είναι κι «η γυναικοκτονία»!
Είμαι θυμωμένη κι οργισμένη λοιπόν! Γιατί οι ανθρωποκτονίες δεν μας κάνουν πλέον εντύπωση… δεν «πουλάνε» έτσι «σκέτες»! Θέλουμε την ίντριγκα. Θέλουμε την «κατινιά», θέλουμε το «κουτσομπολιό» και το «κίνητρο» που οδηγεί σε αυτήν την πράξη. Έτσι αισθανόμαστε πιο «ασφαλείς»! Εξάλλου…κάτι θα του είχε κάνει κι αυτή για να φτάσει σε αυτό το σημείο ο «φουκαράς» ο ΦΟΝΙΑΣ!
Είμαι θυμωμένη κι οργισμένη γιατί ο φόνος ως πράξη δεν μας αρκεί και εφευρίσκουμε νέους τρόπους για να «καθησυχάσουμε» την «συνείδησή» μας!
Οι γυναίκες που δολοφονήθηκαν εκτός από θύματα δολοφονίας, είναι θύματα και της δικής μας ΑΣΕΒΕΙΑΣ. Τις διαχωρίζουμε, τις απεντάσσουμε από το ανθρώπινο είδος και τις κατατάσσουμε σε μία άλλη υποκατηγορία! Γιατί έτσι μας «βολεύει», γιατί έτσι «κοιμόμαστε ήρεμα» τα βράδια!
Άραγε αυτό είναι το όραμα του Δυτικού Πολιτισμού, για την θέση της γυναίκας στην κοινωνία; Για την ισότητα των δύο φύλων; Να αντιμετωπίζεται διαφορετικά ακόμα και το έγκλημα κατά της ίδιας τους της ζωής;
Μην παραμυθιαζόμαστε άλλο! Ας ξυπνήσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κι ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους…
Δεν υπάρχει «γυναικοκτονία»…υπάρχει μόνο η «εν ψυχρώ δολοφονία» χωρίς «ναι μεν…αλλά»!
Μικέλα Καϊκάρη
Θετική Ψυχολόγος – Life Coach
Τηλ.: 6932804864
