Μια φωνή από την αγορά της Αρτέμιδας – και από το Δημοτικό Συμβούλιο
Γράφω αυτό το κείμενο όχι μόνο ως επαγγελματίας που δραστηριοποιείται χρόνια στην Αρτέμιδα, που ζει καθημερινά την πόλη της. Ως άνθρωπος που βλέπει πρόσωπα, συνήθειες, ανάγκες. Και ως δημοτικός σύμβουλος που δεν μπορεί και δεν δικαιούται να σιωπά όταν η τοπική κοινωνία αποδυναμώνεται.
Στο τέλος Ιανουαρίου κλείνει το κατάστημα της Eurobank στην Αρτέμιδα. Την ίδια περίοδο κλείνει και το ταχυδρομείο. Δύο σημεία ζωτικής σημασίας για την καθημερινότητα των κατοίκων, των επαγγελματιών, των ηλικιωμένων, των ανθρώπων που δεν έχουν την ευχέρεια ή τη δυνατότητα να μετακινούνται συνεχώς.
Και αυτά έρχονται να προστεθούν στην ήδη συντελεσμένη αποχώρηση της Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος από την Αρτέμιδα και στο κλείσιμο του ταμείου της Εθνικής στα Σπάτα.
Για όσους ζούμε και εργαζόμαστε εδώ, αυτά δεν είναι απλώς «επιχειρηματικές αποφάσεις». Είναι απώλειες. Είναι καθημερινές δυσκολίες. Είναι μια πόλη που σιγά-σιγά αδειάζει από βασικές λειτουργίες και αναγκάζει τους ανθρώπους της να φεύγουν για να εξυπηρετηθούν αλλού.
Ακόμη πιο οδυνηρό είναι το γεγονός ότι το κατάστημα της Eurobank δεν αποχωρεί απλώς, αλλά μεταφέρεται εντός του McArthurGlen Designer Outlet Athens. Δηλαδή, η τράπεζα φεύγει από την πόλη και εγκαθίσταται σε έναν χώρο που, εκ των πραγμάτων, ενισχύει το εκπτωτικό χωριό και απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον κόσμο από την τοπική αγορά.
Το μήνυμα που περνά είναι ξεκάθαρο: «Ελάτε εκεί. Όχι εδώ».
Κι όμως, απέναντι σε όλα αυτά, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση. Καμία πίεση. Καμία δημόσια διεκδίκηση από τη δημοτική αρχή του Δήμος Σπάτων-Αρτέμιδος.
Ναι, γνωρίζουμε όλοι ότι μια δημοτική αρχή δεν αποφασίζει για τις στρατηγικές των τραπεζών ή των οργανισμών. Αλλά γνωρίζουμε εξίσου καλά και το έχουμε δει να συμβαίνει αλλού, ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση, όταν υπάρχει πίεση, όταν υπάρχει φωνή, τα πράγματα πολλές φορές αλλάζουν.
Η σιωπή, όμως, δεν αλλάζει τίποτα. Αντίθετα, ερμηνεύεται. Και ερμηνεύεται ως αδιαφορία για την τοπική αγορά, για τους επαγγελματίες, για τους κατοίκους που κρατούν ζωντανή την πόλη.
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και τις δημόσιες δηλώσεις του δημάρχου στο παρελθόν, όταν είχε αναφέρει ότι «καλό είναι να μην ανοίγουν εμπορικά καταστήματα στον Δήμο μας, όταν υπάρχει δίπλα το εκπτωτικό χωριό». Σήμερα, αυτές οι δηλώσεις δεν ακούγονται πια ως άποψη. Ακούγονται ως πολιτική κατεύθυνση που εφαρμόζεται στην πράξη.
Ως επαγγελματίας της Αρτέμιδας, ξέρω τι σημαίνει να παλεύεις καθημερινά για να κρατήσεις ανοιχτό το μαγαζί σου. Ως δημοτικός σύμβουλος, ξέρω τι σημαίνει να έχεις ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους που σε εμπιστεύτηκαν.
Και ως κάτοικος αυτής της πόλης, αρνούμαι να δεχτώ ότι η Αρτέμιδα πρέπει να μετατραπεί σε προάστιο χωρίς υπηρεσίες, χωρίς αγορά, χωρίς ζωή.
Η τοπική αγορά δεν είναι αριθμοί. Είναι άνθρωποι. Είναι σχέσεις. Είναι η ταυτότητα της πόλης μας.
Και αυτή την ταυτότητα οφείλουμε να τη στηρίξουμε όχι με λόγια, αλλά με πράξεις. Τώρα.
Εφημερίδα POLIS
