Αν ισχύσει τελικά το πεντοχίλιαρο για να κατεβάσεις δημοτικό συνδυασμό, να δεις πώς θα εξαφανιστούν ξαφνικά οι πολιτικές διαφορές.
Εκεί που μέχρι χθες ακούγαμε:«Με αυτόν ούτε στο ίδιο πεζοδρόμιο!»
Τώρα θα ακούμε: «Πρέπει να ενώσουμε δυνάμεις για το καλό του τόπου.»
Του τόπου και της τσέπης κυρίως. Να δεις τώρα κάτι συναντήσεις “τυχαίες”. Κάτι καφέδες “διερευνητικούς”. Κάτι τραπέζια που θα ξεκινάνε με: «Τι κάνει η οικογένεια;» και θα τελειώνουν:
«Μπορείς να βάλεις ένα χιλιάρικο μέχρι τον Σεπτέμβρη;» Οι μισοί υποψήφιοι δήμαρχοι θα γίνουν λογιστές. Οι άλλοι μισοί θα ψάχνουν φίλο με ταμειακή.
Θα εμφανιστούν ξαφνικά:
- ξάδερφοι με επιχειρήσεις,
- κουμπάροι με “άκρες”,
- παλιοί υποψήφιοι που “θέλουν απλώς να βοηθήσουν”,
- και ένας θείος που δεν ήξερε κανείς ότι υπάρχει αλλά «αγαπάει τον τόπο».
Να δεις τώρα δημοτικές παρατάξεις με χορηγό το οικογενειακό τραπέζι Κυριακής.
— «Μπαμπά, θέλω να κατέβω δήμαρχος.»
— «Ιατρική δεν περνούσες καλύτερα;»
Και το καλύτερο; Θα αρχίσουν οι συγχωνεύσεις.
Άνθρωποι που έβγαζαν ανακοινώσεις ο ένας εναντίον του άλλου, τώρα θα βγάζουν κοινή φωτογραφία με χαμόγελο: «Μας ενώνει η αγάπη για την πόλη.»
Όχι βέβαια. Τους ενώνει το ότι κανείς μόνος του δεν βρήκε πέντε χιλιάρικα. Μέχρι και οι καβγάδες θα αλλάξουν ύφος: — «Είσαι ανίκανος!» — «Ναι αλλά έχω τα δύο χιλιάρικα έτοιμα!»
Και κάπου εκεί θα καταλάβεις ότι η αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα είναι το μόνο μέρος όπου:
πριν ζητήσεις την ψήφο του πολίτη, ζητάς πρώτα προκαταβολή από τους φίλους.
Στο τέλος δεν θα έχουμε δημοτικούς συνδυασμούς. Θα έχουμε:
- συνεταιρισμούς,
- άτυπες ερανικές επιτροπές,
- και έναν υποψήφιο δήμαρχο να ανεβάζει story: «Όποιος θέλει να βοηθήσει τον αγώνα, ας στείλει IRIS.»
Και κάπως έτσι, οι επόμενες δημοτικές εκλογές μπορεί να μη θυμίζουν πολιτική μάχη. Μπορεί να θυμίζουν παρέα που προσπαθεί να μοιράσει τον λογαριασμό μετά από τραπέζι.
Με υποψήφιους δημάρχους να ψάχνουν χορηγούς, παρατάξεις να ενώνονται «για το καλό του τόπου», κουμπάρους να γίνονται ταμίες και φίλους να εξαφανίζονται μόλις ακούν τη λέξη «παράβολο».
Και το ωραίο είναι πως όσοι διαβάσουν όλα τα παραπάνω — νυν δήμαρχοι, πρώην, επόμενοι, επίδοξοι, πικραμένοι και φιλόδοξοι — κατά βάθος θα γελάσουν. Γιατί όλοι ξέρουν ότι κάπου, σε κάποιο τραπέζι, σε κάποιο καφέ, σε κάποιο “τυχαίο” ραντεβού…
κάτι από αυτά ήδη συζητιέται.
