Το είδος που λέγεται άνθρωπος ασχολείται με την στοματική του υγιεινή από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του.
Χαρακτηριστικά, γύρω στο 5.000 πΧ οι Αιγύπτιοι καθάριζαν τα δόντια με κλαδιά δέντρων που είχαν αντισηπτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιούσαν εν τω μεταξύ, οδοντόκρεμες, από υλικά όπως η τριμμένη ελαφρόπετρα και το αλάτι.
Τη σήμερον ημέρα, έχουν απλοποιηθεί πολύ τα πράγματα, με διαθέσιμες και οδοντόβουρτσες που έχουν επιστρατεύσει την τεχνητή νοημοσύνη, ώστε να βλέπουμε πώς καθαρίζουμε κάθε δόντι.
Παρ’ όλα αυτά, δεν υπήρχε ομοφωνία στο αν το πρωί πρέπει να βουρτσίζουμε τα δόντια πριν φάμε κάτι ή μετά.
Τελικά, βρέθηκε νικητής!
Είναι προτιμότερο να βουρτσίζουμε, το πρωί, τα δόντια μας πριν φάμε ή πιούμε κάτι. Αυτό αφενός θα απομακρύνει την “πρωινή αναπνοή” (μάλλον δεν χρειάζεται να γίνω πιο συγκεκριμένη), αφετέρου θα αφαιρέσει την πλάκα και τα βακτήρια που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η μειωμένη παραγωγή σάλιου, στον ύπνο μας έχει αυτήν τη συνέπεια.
Σημείωσε και ότι προστατεύονται και τα δόντια μας από το οξύ που περιέχει, για παράδειγμα, ο χυμός πορτοκάλι και θα “καθίσουν” πάνω στα δόντια το προστατευτικό φθόριο της οδοντόκρεμας.
Η κατανάλωση όξινων τροφών μαλακώνει προσωρινά το σμάλτο, που μπορεί να φθαρεί αν βουρτσίσουμε τα δόντια μας μετά το πρωινό.
ΑΛΛΑ το σάλιο, που παίζει βασικό ρόλο στην εξουδετέρωση των οξέων και στην αναπλήρωση των μεταλλικών στοιχείων του σμάλτου, θα κάνει όλη την δουλειά που δεν κάνει όταν κοιμόμαστε, κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στα αρνητικά είναι ότι η οδοντόκρεμα θα επηρεάσει κάπως τη γεύση του πρωινού μας.
Αν τώρα, βουρτσίσουμε μετά το πρωινό γεύμα, θα απομακρύνουμε ό,τι έχουν αφήσει πίσω οι τροφές που έχουμε φάει (υπολείμματα, σάκχαρα και οξέα) κι έτσι θα μειωθεί ο κίνδυνος συσσώρευσης πλάκας και τερηδόνας. Θα είναι και πιο φρέσκια η αναπνοή μας, ΑΛΛΑ θα κινδυνεύσει το σμάλτο και για αυτό οι οδοντίατροι συστήνουν να περιμένουν από μισή έως μία ώρα μετά το πρωινό, πριν πάρουμε την οδοντόβουρτσα στα χέρια.
Οι συστάσεις είναι να βουρτσίζουμε πριν το πρωινό και να ξεπλένουμε το στόμα με νερό ή στοματικό διάλυμα με φθόριο, μετά το φαγητό.
