Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στη Νέα Μάκρη η απώλεια της Λίτσας, της γυναίκας που για πολλούς υπήρξε η ίδια η φωνή του τόπου.
Όλοι τη γνώριζαν με το μικρό της όνομα. Σεμνή, χαμηλών τόνων και αφοσιωμένη στην οικογένειά της, είχε ένα ξεχωριστό φυσικό χάρισμα. Όταν τραγουδούσε ή έψελνε, η φωνή της συγκινούσε και δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα που, όπως θυμούνται όσοι την άκουσαν, «καθάριζε τον ουρανό και άνοιγε την ψυχή».
Χωρίς να έχει πραγματοποιήσει οργανωμένες μουσικές σπουδές, μάθαινε με το αυτί τις μελωδίες και τα λόγια των ψαλμών και των παραδοσιακών τραγουδιών. Σε μεγαλύτερη ηλικία συνάντησε εκείνον που αποκαλούσε με αγάπη «δάσκαλό της», τον πρόωρα χαμένο και εξαιρετικό γνώστη της βυζαντινής μουσικής Φάνη Σουλακέλλη. Με τη δική του καθοδήγηση καλλιέργησε ακόμη περισσότερο το έμφυτο ταλέντο της.
Πάντα παρούσα στην εκκλησία και στις εκδηλώσεις
Η ζωή της δεν ήταν εύκολη. Όπως συνέβη με πολλούς ανθρώπους της γενιάς της, εργάστηκε σκληρά από μικρό κορίτσι, προκειμένου να βοηθήσει το σπίτι και την οικογένειά της.
Παρά τις δυσκολίες, βρισκόταν πάντα κοντά στην εκκλησία και στο ψαλτήρι. Όταν δεν υπήρχε ψάλτης, αναλάμβανε η ίδια, ενώ πολλές φορές προσέφερε επικουρικά στις ακολουθίες. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητή στον πατέρα Στυλιανό Αμαργιανάκη, αλλά και σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία.
Ξεχωριστή ήταν και η συμβολή της στη διατήρηση των τραγουδιών της Μάκρης. Η σούστα, η «Λιβισιανή πέρδικα» και άλλα παραδοσιακά ακούσματα έβρισκαν στη φωνή της μια αυθεντική και αξιοπρεπή ερμηνεία.
Με την παρουσία της σε γιορτές, επετείους και πολιτιστικές εκδηλώσεις τίμησε επανειλημμένα τη Νέα Μάκρη. Δεν ξεχώριζε μόνο για την άψογη φωνή της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο στεκόταν δημόσια: με σύνεση, κοινωνική ευγένεια και αξιοπρέπεια.
Το βαρύ πένθος για τον γιο της
Η μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής της ήταν η απώλεια του γιου της. Μετά τον θάνατό του αποσύρθηκε από κάθε δημόσια παρουσία και περιόρισε τις εξόδους της, κουβαλώντας ένα πένθος που δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει.
Για τους ανθρώπους που τη γνώρισαν, η Λίτσα δεν ήταν απλώς μια καλή τραγουδίστρια ή ψάλτρια. Ήταν μία από τις ρίζες της Νέας Μάκρης, ένας άνθρωπος δεμένος με την πίστη, την ιστορία και την παράδοση του τόπου.
Η φωνή, το ήθος και η προσφορά της θα μείνουν αξέχαστα.
Θερμά συλλυπητήρια στον σύζυγό της, Δημήτρη, στην αγαπημένη της κόρη, Ντίνα, και σε όλους τους συγγενείς και τους ανθρώπους που τη γνώρισαν.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τη σκεπάσει. Αιωνία της η μνήμη.
Στην πρώτη φωτογραφία τραγουδάει στην αναπαράσταση του “μακρηνέικου γάμου”, στη δεύτερη με τη Δόμνα Σαμίου και ομάδα Μακρηνών , (από αριστερά προς τα δεξιά Ηλ. Πασβάγκας, Γ. Κούρτης, Γεωργατζή, Λίτσα, Τρέμπελης, Δ.Βασίλας σύζυγος της Λίτσας) τραγουδούν σε σχετική ηχογράφηση.
