Η τραγωδία του ατμόπλοιου “Χειμάρα”: 78 χρόνια από το ναυάγιο που συγκλόνισε την Ελλάδα
Εκδήλωση μνήμης: Τιμή στα θύματα
Σήμερα Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2025, ο Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου διοργάνωσε εκδήλωση ιστορικής μνήμης, στο Τμήμα Πολιτισμού (κτήριο ΟΤΕ) τιμώντας τα θύματα και αναδεικνύοντας την ιστορία του ναυαγίου. Ο δύτης-ερευνητής Κώστας Θωκταρίδης παρουσίασε τα ευρήματα της έρευνας, ενώ αντικείμενα όπως μπρούτζινα γράμματα του πλοίου, βιβλία και προσωπικά είδη των επιβατών εκτίθενται στη Ραφήνα. Όπως δήλωσε η δήμαρχος Δήμητρα Τσεβά «η ανάδειξη της ιστορίας του “Χειμάρρα” είναι χρέος μνήμης και πολιτιστικής κληρονομιάς».
Ακολουθούν φωτογραφίες και βίντεο
Στις 19 Ιανουαρίου 1947, γράφτηκε μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής ναυτιλίας, όταν το ατμόπλοιο “Χειμάρρα” βυθίστηκε στα παγωμένα νερά του Νότιου Ευβοϊκού, παρασύροντας στον θάνατο περίπου 400 ανθρώπους. Το τραγικό γεγονός, που συγκρίθηκε με τον “Τιτανικό” λόγω της σοβαρότητάς του, παραμένει μια πικρή υπενθύμιση για την ανάγκη τήρησης μέτρων ασφαλείας στις θαλάσσιες μεταφορές.
Το “Χειμάρρα” ήταν πρώην γερμανικό πλοίο, παραχωρημένο στην Ελλάδα το 1946 ως μέρος των πολεμικών επανορθώσεων. Μετά από μετασκευές στον Πειραιά, εντάχθηκε στην ακτοπλοϊκή γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης, που εξυπηρετούσε τη μεταφορά επιβατών και πολιτικών κρατουμένων. Το μοιραίο ταξίδι ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη το πρωί της 18ης Ιανουαρίου, με 616 επιβαίνοντες. Μετά από στάση στη Χαλκίδα, το πλοίο κατευθυνόταν στον Πειραιά μέσω του Νότιου Ευβοϊκού.
Το ναυάγιο και η τραγική αλυσίδα λαθών
Γύρω στις 04:10 τα ξημερώματα της 19ης Ιανουαρίου, το “Χειμάρρα” προσέκρουσε σε ύφαλο κοντά στις βραχονησίδες Βερδούγια. Το πλοίο βυθίστηκε μέσα σε μιάμιση ώρα, με τους επιβάτες να βρίσκονται σε απόγνωση. Το πηδάλιο είχε κολλήσει, ενώ ο ασύρματος δεν λειτουργούσε λόγω βλάβης στις λυχνίες, με αποτέλεσμα να μην σταλεί σήμα κινδύνου. Η κατάσταση επιδεινώθηκε από την απουσία γυμνασίων εγκατάλειψης και την αποτυχία κλεισίματος των υδατοστεγών θυρών.
Οι καιρικές συνθήκες, το σκοτάδι και ο πανικός κόστισαν εκατοντάδες ζωές. Οι μαρτυρίες επιζώντων, όπως της κ. Αθηνάς Λιάσκου, είναι συγκλονιστικές: «Μέσα στο σκοτάδι άκουγα φωνές, όλοι φώναζαν για να βρουν τους δικούς τους. Προσπαθούσα να κρατήσω τη μητέρα μου, αλλά τελικά την έχασα μέσα στα παγωμένα νερά».
Αναμνήσεις και υποβρύχια έρευνα
Το 2000, η ομάδα του Κώστα Θωκταρίδη πραγματοποίησε έρευνα στο ναυάγιο, ανασύροντας πολύτιμα ευρήματα που διασώθηκαν παρά το πέρασμα των δεκαετιών. Στον βυθό βρέθηκαν ελληνικές, γαλλικές και κυπριακές εφημερίδες, βιβλία, ακόμα και αλληλογραφία που παρέμενε σχεδόν άθικτη. Σύμφωνα με τον κ. Θωκταρίδη, «η διάσωση εγγράφων στον βυθό είναι εξαιρετικά σπάνια, γεγονός που αναδεικνύει τη μοναδικότητα του ναυαγίου».
Η Ραφήνα και οι κάτοικοί της διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στη διάσωση των ναυαγών. Πολλά καΐκια της περιοχής έσπευσαν να βοηθήσουν, με ονόματα όπως «ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ» και «ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ» να παραμένουν θρυλικά για τη συμβολή τους.
Δείτε πολλές φωτογραφίες πατώντας εδώ
