Απίστευτες εικόνες και ακόμη πιο απίστευτα βίντεο, έρχονται από το λιμάνι της Ραφήνας. Οι έντονες βροχοπτώσεις των τελευταίων ωρών κατέβασαν λάσπη, κλαδιά, φερτά υλικά και κάθε λογής αντικείμενο από την κοίτη του Μεγάλου Ρέματος. Μια μάζα νερού και λάσπης έφτασε μέχρι την καρδιά του λιμανιού, εκεί ακριβώς όπου καταλήγει η εκβολή.
Εικόνες που μόνο να τις δει κάποιος, αρκούν. Δεν χρειάζονται περιγραφές, μιλούν από μόνες τους. Και λένε μια σκληρή αλήθεια, η κατάσταση είναι πλέον τραγική.
Μπαίνουμε σε έναν μήνα όπου οι εορταστικές εκδηλώσεις κορυφώνονται, με αποκορύφωμα τα Θεοφάνεια και τη ρίψη του Σταυρού στο ακριβώς ίδιο σημείο. Κάποιος θα το καθαρίσει, είτε η φύση, είτε οι αρμόδιες αρχές. Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο, τι θα γίνει αν μέσα σε δύο-τρεις ημέρες ξαναπέσει η ίδια βροχή και κατεβάσει τον ίδιο όγκο φερτών;
Γιατί αυτό δεν είναι μια «κακή στιγμή». Είναι ο κανόνας. Είναι το αποτέλεσμα ενός έργου που δεν τελειώνει ποτέ.
Το έργο του Μεγάλου Ρέματος: Πότε επιτέλους θα ολοκληρωθεί;
Μιλάμε για το πιο κρίσιμο αντιπλημμυρικό έργο της Ανατολικής Αττικής, όμως ο χρόνος κυλάει, τα εργοτάξια στήνονται, οι ανακοινώσεις διαδέχονται η μία την άλλη… και το έργο παραμένει μετέωρο.
Πριν λίγες ημέρες μιλούσαμε για την Αρίωνος και τα προβλήματα που συνεχώς εμφανίζονται σήμερα πάλι έκλεισε, πάλι παρασύρθηκε αυτοκίνητο. Και τώρα βλέπουμε το λιμάνι να μετατρέπεται σε λεκάνη συγκέντρωσης ολόκληρου του όγκου της βροχής.
Πόσο ακόμη θα κρατήσει αυτή η αβεβαιότητα; Πόσο ακόμη θα ζει η Ραφήνα με τον φόβο του «μιας ακόμη βροχής»; Πόσο ακόμη θα περιμένουμε μέχρι να σταματήσει αυτό το έργο να θυμίζει “γεφύρι της Άρτας”;
Διότι η πραγματικότητα είναι απλή και σκληρή. Όσο το έργο του ρέματος δεν ολοκληρώνεται, η Ραφήνα θα κινδυνεύει. Το λιμάνι θα γεμίζει λάσπη. Οι δρόμοι θα κλείνουν. Και κάθε καταιγίδα θα γίνεται απειλή.
Σήμερα βλέπουμε εικόνες που σοκάρουν. Αύριο μπορεί να δούμε χειρότερες.
Το έργο πρέπει να τελειώσει και μάλιστα χθες. Δεν αντέχει άλλη καθυστέρηση ούτε η πόλη, ούτε οι άνθρωποί της.
