Είκοσι έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το ναυάγιο του «Εξπρές Σάμινα». Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου 2000, το πλοίο που είχε αναχωρήσει από τον Πειραιά προσέκρουσε στις βραχονησίδες Πόρτες, κοντά στο λιμάνι της Πάρου, και βυθίστηκε. Ο απολογισμός ήταν 81 νεκροί, σύμφωνα με την ΕΡΤ.
Για τους ανθρώπους του νησιού, η ανάμνηση εκείνης της νύχτας έχει πρόσωπα. Ψαράδες βγήκαν με τα σκάφη τους σε δύσκολες συνθήκες, ενώ κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στις ακτές και στο λιμάνι για να βοηθήσουν όσους έφταναν στη στεριά. Στην προσπάθεια συμμετείχαν άνθρωποι από την Πάρο και την Αντίπαρο.
Σε μαρτυρία που περιλαμβάνεται στο δημοσίευμα που μας δόθηκε, ο Λευτέρης Πώλος θυμάται πως έμαθε για το ναυάγιο ενώ βρισκόταν στο σπίτι του και πήγε με φίλους του στις βραχώδεις Κορακιές. Εκεί προσπάθησαν να βοηθήσουν ναυαγούς να βγουν στη στεριά. Περιγράφει την επόμενη ημέρα ως μια ημέρα βαθιάς σιωπής και θλίψης για την Πάρο.
Ο τότε δήμαρχος Κώστας Αργουζής, στο ίδιο δημοσίευμα, θυμάται την κινητοποίηση των αλιέων και των κατοίκων. Όταν χρειάστηκαν κουβέρτες και ρούχα για τους διασωθέντες, λέει, ο κόσμος ανταποκρίθηκε αμέσως. Η νύχτα σημαδεύτηκε και από τον θάνατο του υπολιμενάρχη Δημήτρη Μάλαμα, ο οποίος είχε αναλάβει τον συντονισμό της επιχείρησης και υπέστη έμφραγμα.
Το ναυάγιο οδήγησε σε έρευνες για την κατάσταση του πλοίου, τις συνθήκες της βύθισής του και την ενημέρωση των επιβατών. Χρόνια αργότερα εκδόθηκαν καταδικαστικές αποφάσεις για πρόσωπα που κρίθηκαν υπεύθυνα.
Στην Πάρο, όμως, η επέτειος είναι πρώτα απ’ όλα ημέρα μνήμης: για όσους χάθηκαν, για όσους επέζησαν και για εκείνους που βγήκαν εκείνο το βράδυ στη θάλασσα για να τους σώσουν.
