Με ένα διαφορετικό «σετ από άσους» παίζει η Φράνσις Τζόουνς, αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να κερδίζει. Η 24χρονη Βρετανίδα τενίστρια πέτυχε ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα: Εδώ και λίγες ώρες συγκαταλέγεται στις 100 καλύτερες τενίστριες του κόσμου, χάρη στην εξαιρετική της πορεία στο τουρνουά Palermo Ladies Open, όπου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά.
Η πορεία της Τζόουνς είναι ξεχωριστή. Πάσχει από μια σπάνια γενετική πάθηση, το σύνδρομο EEC – Ectrodactyly-Ectodermal dysplasia-Clefting syndrome – (εκτροδακτυλία-εκτοδερμική δυσπλασία-σχιστία χείλους και υπερώας), η οποία της στέρησε συνολικά πέντε δάχτυλα: έχει τέσσερα στη δεξιά και τέσσερα στο αριστερό της χέρι, τρία δάχτυλα στο δεξί και τέσσερα στο αριστερό της πόδι. Παρ’ όλα αυτά, όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω, αλλά το είδε ως πλεονέκτημα.
Η επαφή της με το τένις ήταν αρχικά τυχαία – όπως έχει παραδεχτεί, ξεκίνησε να παίζει επειδή ένιωθε «λίγο παχουλή». Γρήγορα όμως κατάλαβε ότι είχε ταλέντο, παρόλο που έπρεπε να τροποποιήσει την λαβή της ρακέτας και να χρησιμοποιεί εξοπλισμό προσαρμοσμένο στις ανάγκες της. Οι δυσκολίες δεν ήταν μόνο σωματικές – αντιμετώπισε κοροϊδία, χλευασμούς, αμφισβήτηση, αλλά παρέμεινε σταθερή στον στόχο της: να πετύχει στο τένις.
Η απόφασή της να μετακομίσει στη Βαρκελώνη, μακριά από την οικογένειά της στο Μπράντφορντ της Αγγλίας, για να προπονηθεί στην ακαδημία Sánchez-Casal, αποδείχθηκε καθοριστική. Εκεί εξελίχθηκε αθλητικά και ψυχικά, ξεπερνώντας συνεχώς τον εαυτό της. Έχει υποβληθεί σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις, έχει περάσει αμέτρητες ώρες αποκατάστασης, αλλά ουδέποτε αμφισβήτησε τον δρόμο που διάλεξε.
«Παίζω απλώς με ένα διαφορετικό στυλ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να κερδίσω», δηλώνει με απόλυτη σιγουριά. Και συνεχίζει: «Πολλοί το βλέπουν ως μειονέκτημα. Εγώ ποτέ. Πιστεύω ότι μου δίνει πλεονεκτήματα. Έμαθα να είμαι ανεξάρτητη, να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου και τη ζωή».
Παρά τα όσα έχει καταφέρει, οι δυσκολίες δεν σταματούν. Τον Απρίλιο κατέρρευσε μέσα στο γήπεδο στη Μπογκοτά, εξαντλημένη από τις συνθήκες υψομέτρου. Βγήκε από το γήπεδο με αναπηρικό αμαξίδιο, αλλά λίγους μήνες αργότερα, μπαίνει στην κορυφαία 100άδα του WTA και είναι ήδη η νούμερο 4 της Μεγάλης Βρετανίας.
Η Φράνσις Τζόουνς δεν παίζει απλώς τένις. Παλεύει κάθε μέρα για το δικαίωμα στο όνειρο, και το μετατρέπει σε έμπνευση. «Θέλω η ιστορία μου να εμπνέει τα νεότερα παιδιά», λέει. Και χωρίς αμφιβολία, το καταφέρνει.
