Φτωχότερη έγινε η Νέα Μάκρη με την απώλεια της Αίμης Χριστοφορίδου, μιας πρωτοπόρου μορφής του τοπικού πολιτισμού που άνοιξε δρόμους και έφερε γενιές παιδιών πιο κοντά στον κόσμο της μουσικής.
Η Αίμη Χριστοφορίδου υπήρξε άνθρωπος με όραμα και πράξη. Ήταν η πρώτη που δημιούργησε παιδική χορωδία στη Νέα Μάκρη, σε μια εποχή που τέτοιες πρωτοβουλίες δεν θεωρούνταν αυτονόητες. Παράλληλα, προσέφερε διδασκαλία μουσικών οργάνων, ιδρύοντας το Ωδείο που λειτουργεί μέχρι σήμερα και συνεχίζει το έργο της υπό τη διεύθυνση του γιου της, Γιάννης Χριστοφορίδης.
Με ανοιχτούς ορίζοντες και βαθιά πίστη στη δύναμη της μουσικής ως συλλογικής εμπειρίας, συνήθιζε να καλεί μουσικούς και χορωδίες από άλλες περιοχές για συμπράξεις, δίνοντας στην τοπική κοινωνία εικόνες και ήχους πέρα από τα στενά της όρια. Στήριξε έμπρακτα τις μουσικές εκδηλώσεις του δήμου και στάθηκε σταθερά δίπλα σε κάθε προσπάθεια που είχε πολιτιστικό πρόσημο.
Πάνω απ’ όλα, όμως, όσοι τη γνώρισαν μιλούν για τον άνθρωπο. Για το ήθος, την καλοσύνη, τη γενναιοδωρία και τον τρόπο με τον οποίο προσέγγιζε τους μαθητές και τις μαθήτριές της — όχι ως «εκπαιδευόμενους», αλλά ως προσωπικότητες που άξιζαν χρόνο, σεβασμό και έμπνευση.
Η απώλειά της αφήνει ένα μεγάλο κενό, όχι μόνο στον πολιτισμό της Νέας Μάκρης, αλλά και στη μνήμη όσων μεγάλωσαν με μια νότα, μια χορωδία και μια δασκάλα που πίστεψε πρώτα απ’ όλα στους ανθρώπους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο πολιτισμός δεν χάνει απλώς έναν δημιουργό· χάνει έναν θεμέλιο λίθο.
Πηγή newsmarathonpress.gr
