Συμπληρώνονται φέτος 106 χρόνια από τη μαύρη σελίδα της ιστορίας που σημάδεψε ανεξίτηλα τον Ποντιακό Ελληνισμό: τη Γενοκτονία των Ποντίων, τη συστηματική εξόντωση 353.000 Ελλήνων του Πόντου από τους Οθωμανούς, κατά την περίοδο 1914–1923.
Η 19η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, τιμώντας τους αθώους που χάθηκαν και διατηρώντας ζωντανή τη συλλογική μνήμη ενός από τα πλέον τραγικά γεγονότα του 20ού αιώνα. Ήταν η μέρα που το 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, σηματοδοτώντας την έναρξη της πιο βίαιης φάσης των διωγμών.
Οι Πόντιοι Έλληνες, που για αιώνες ζούσαν στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, υπέστησαν μαζικές σφαγές, εκτοπίσεις, βασανιστήρια, βιασμούς και απελάσεις. Πολλοί εξοντώθηκαν μέσα από τα διαβόητα τάγματα εργασίας (αμελέ ταμπουρού), ενώ άλλοι πέθαναν από την πείνα και τις κακουχίες στα βουνά και τις εξορίες.
Η Γενοκτονία των Ποντίων δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό έγκλημα, αλλά και ένα ανθρωπιστικό αίτημα για αναγνώριση και δικαίωση. Μέχρι σήμερα, παρά τις αδιάσειστες μαρτυρίες και ιστορικές αποδείξεις, το τουρκικό κράτος αρνείται να αναγνωρίσει την οργανωμένη εξόντωση του Ποντιακού Ελληνισμού. Ωστόσο, η αναγνώριση έχει ήδη γίνει από αρκετά κράτη και διεθνή κοινοβούλια, ενώ συνεχίζεται ο αγώνας για την καθολική διεθνή αναγνώριση.
Η ημέρα αυτή δεν είναι απλώς ημέρα μνήμης, αλλά και ημέρα ευθύνης. Ευθύνης να κρατήσουμε ζωντανή την ιστορική αλήθεια, να διδάξουμε τις νέες γενιές και να αγωνιστούμε για την αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης. Γιατί όπως έχει ειπωθεί: “Όποιος ξεχνά την ιστορία του, είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.”
Δεν ξεχνάμε. Δεν σιωπούμε. Τιμούμε.
