Της Αγίας Αικατερίνης, λοιπόν, σήμερα που, όπως σημειώνει ο Βασίλης Λαμνάτος «ο λαός μας παραδέχεται πως την ημέρα αυτή (της γιορτής της) βρέχει τόσο πολύ που τα νερά της βροχής παρασύρουν και τα γιοφύρια ακόμα»
Η Αγία Αικατερίνη, εκτός από ωφέλιμη αρωγός στην καλλιέργεια, παρουσιάζεται συχνά και ως σύμμαχος των κοριτσιών στην εύρεση του πολυπόθητου γαμπρού!
Αναφέρει ο Δημήτρης Λουκάτος στα «Φθινοπωρινά Λαογραφικά» του:
«Έχουμε όμως από τα Νησιά μας λαογραφικές μαρτυρίες και για μαντικές επικλήσεις στην Αγ.Αικατερίνη, νά’ρθει κι αυτή (με τη σειρά της) στον ύπνο των κοριτσιών, και να τους αναγγείλει το γαμπρό.» Και συνεχίζει:
«Να πως έχει καταγράψει ένα τέτοιο έθιμο «Ονειρομαντείας» στην Κίμωλο, το 1963, ο Γ.Κ.Σπυριδάκης:
-Της Αγίας Αικατερίνης, την παραμονή το βράδυ, οι οικογένειες πάνε στην Εκκλησία άρτους, με σφραγίδες (ευλογητικές). Μετά τον Εσπερινό, ο παπάς θα δώσει στην κάθε κοπέλα, ή και σε νέο, μια σφραγίδα (=κομμάτι σφραγισμένο) από τον άρτο. Αυτό το κομμάτι η κοπέλα θα το βάλει κάτω από το μαξιλάρι, πριν κοιμηθεί, και θα πει:
-Αγιά μου Κατερίνα μου, δετόρου θυγατέρα, που πέρασες την έρημο, την Αίγυπτο, την κολυμπήθρα του γιαλού, τη μαρμαροχρυσοπηγή, να μη φας, να μην πιεις, αν δεν έρθεις να μου πειςή καλό ή κακό για τον νέο π’αγαπώ.
Αυτό θα πει τρεις βραδιές. Κι εκείνη (η αγία Κατερίνα) θα πάει να της το πει στ’όνειρό της ποιόν θα πάρει.»
Ανάλογο έθιμο, διασωζόμενο από τον Αρ.Μ.Ταταράκη, παραθέτει κι ο Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο του («Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριότεραι εορταί των»)
