“Η Λίνα Μενδώνη τα ήξερε όλα και πρέπει να παραιτηθεί”, είναι η φράση που ακούγεται τις τελευταίες μέρες και ώρες από το στόμα πολλών ηθοποιών όσον αφορά την εξέλιξη της υπόθεσης Λιγνάδη.
Όμως, αν τα ήξερε η κ. Μενδώνη δεν θα πρέπει να υποθέσει κάποιος ότι περισσότερα ήξεραν οι ίδιοι οι συνάδελφοι του κ. Λιγνάδη που με τον ένα ή άλλο τρόπο συνεργάζονταν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια;
Και εδώ ξεκινά η περίφημη συζήτηση για την υποκρισία της περίφημης εγχώριας showbiz, τα κοινά μυστικά που μπορεί να υπάρχουν εδώ και χρόνια στους θεατρικούς διαδρόμους και στις κινηματογραφικές αίθουσες, στις πασαρέλες και στα τηλεοπτικά στούντιο, για τους ψιθύρους που ο καθένας μπορεί να συζητά στις παρέες του αλλά που πάντα περιμένει από κάποιον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα, γιατί ο ίδιος μόνο άκουσε αλλά δεν είχε αποδείξεις. Άραγε η Μενδώνη τις είχε;
Και αυτό το θέμα, όπως ήταν αναμενόμενο, προσφέρεται για την κλασική ελληνική συμπεριφορά σε μείζονα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα, δηλαδή στο να οχυρωθεί ο καθένας πίσω από το σχήμα “καλοί και κακοί, εμείς και οι άλλοι”.
Λένε πολλοί ότι η πανδημία και η διακοπή των θεάτρων και της Τέχνης γενικότερα διευκόλυνε την αυτοκριτική αλλά και την καταγγελία, καθώς έσπασε σχέσεις εξάρτησης που κρατούσαν ανθρώπους φοβισμένους και στόματα κλειστά.
Το ερώτημα όμως παραμένει: ήξεραν ή δεν ήξεραν οι ηθοποιοί όχι μόνο για το Δημήτρη Λιγνάδη αλλά και για άλλους συναδέλφους τους που τώρα καταγγέλλονται για ανάρμοστη συμπεριφορά σεξουαλική παρενόχληση κι άλλα;
Οι δηλώσεις είναι αντικρουόμενες και αυτό αποκαλύπτει πως το πρόβλημα δεν είναι ίσως η Λίνα Μενδώνη αλλά η υποκριτική σιωπή που για χρόνια βασιλεύει σε αυτό το χώρο. Άλλωστε κανείς από όσους σήμερα ζητούν την παραίτησή της δεν είχε βγει την ημέρα του διορισμού του Δημήτρη Λιγνάδη ως καλλιτεχνικού διευθυντή στο εθνικό θέατρο να επικρίνει την απόφαση, να μιλήσει για προβληματικό διορισμό, να αφήσει αιχμές για το βίο και την πολιτεία του ηθοποιού και σκηνοθέτη δημοσίως.
“Όλοι ακούγαμε και ξέραμε ότι κάτι γίνεται…”
“Όλοι ακούγαμε και ξέραμε ότι κάτι γίνεται” δήλωσε ο ηθοποιός Γιώργος Σουξές, προφανώς όμως αυτό το κάτι έμενε πάντα στο επίπεδο των συζητήσεων ή του καλλιτεχνικού κουτσομπολιού.
“Φταίξαμε όλοι… Αν ήμουν μπροστά θα έπρεπε να μιλήσω. Υπήρξαν συνάδελφοι που ήταν μπροστά και δεν μίλησαν. Έπρεπε να το έχουν κάνει. Βέβαια, θα μπορούσαν να πουν ότι φοβήθηκαν την απόλυση, αλλά γιατί να αφήσεις ένα νέο παιδί να περάσει αυτά τα πάνδεινα;
Ήταν μία συζήτηση που γινόταν στους δικούς μας κύκλους… Όλοι ακούγαμε και ξέραμε ότι κάτι γίνεται…”.
Ακόμα πιο αποκαλυπτικός ο Γιώργος Παρτσαλάκης ανέφερε: “Αυτά για τα οποία κατηγορείται, είναι πράγματα που ακούγονται εδώ και 15 χρόνια, έχουν ειπωθεί εδώ και εκεί και παραπέρα. Έχω αρνηθεί πράγματα, δουλειές και ιστορίες γιατί ήξερα ότι είναι
μπερδεμένοι σε αυτές τις δουλειές αυτές οι εγκληματικές φυσιογνωμίες”.
Από την άλλη υπάρχουν ηθοποιοί που ισχυρίζονται ότι όλα τα ήξερε μόνο η κ. Μενδώνη επειδή ήταν για χρόνια στο Υπουργείο Πολιτισμού και όχι οι ίδιοι και άρα αυτή έχει την ευθύνη κι αυτή θα πρέπει να παραιτηθεί. Μάλιστα χρησιμοποιούν το hashtag #nomoremendoni που όλως τυχαίως τις τελευταίες ώρες χρησιμοποιεί και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.
Και το καλύτερο, ετοιμάζουν λέει δημοψήφισμα μεταξύ των καλλιτεχνών, που ελπίζει κανείς να μην έχει την τύχη του δημοψηφίσματος του 2015, για το αν θέλουν να παραμείνει στο υπουργείο η κ. Μενδώνη.
Κάντε like στην σελίδα μας στο facebook ΕΔΩ
