Οι φήμες δίνουν και παίρνουν. «Από τον Σεπτέμβριο ο κάθε κατεργάρης θα καθίσει στον πάγκο του». Μόνο που τα δεδομένα δείχνουν πως στο παρασκήνιο στήνεται κάτι πολύ πιο σύνθετο. Ένα νέο σχήμα, δουλεμένο μεθοδικά και μακριά από τα φώτα, αρχίζει να ξεδιπλώνεται.
Η δεύτερη Κυριακή –αν υπάρξει με το σημερινό εκλογικό σύστημα– μοιάζει δεδομένη. Όχι όμως πλέον και για τον σημερινό κάτοχο της δημαρχιακής καρέκλας. Γιατί, αν τελικά κατεβεί το σχήμα αυτό, το μόνο βέβαιο είναι πως ο σημερινός ένοικος, δεν έχει καμία ελπίδα ούτε να βρεθεί στην πρώτη γραμμή ούτε να διεκδικήσει θέση στη δεύτερη Κυριακή. Το άλλοτε «πλεονέκτημα της καρέκλας» έχει χαθεί. Αν παλιότερα ο τίτλος του Δημάρχου αρκούσε για να εξασφαλίσει έστω μια δεύτερη θέση ή μια τελευταία ευκαιρία με επανακαταμέτρηση, η κάθοδος του συγκεκριμένου συνδυασμού εξαφανίζει κάθε τέτοια πιθανότητα.
Το μυστικό βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο που θα έρθει και θα είναι ένα μείγμα από πρόσωπα-έκπληξη, που σήμερα βρίσκονται άλλα σπίτι τους… άλλα σε αντίπαλες παρατάξεις και αλλά αποφασίζουν να μετακινηθούν. Όχι από προσωπική φιλοδοξία, αλλά επειδή βλέπουν μια ευκαιρία για κάτι πιο υγιές, πιο νέο, πιο καθαρό. Άνθρωποι που δεν θα έμπαιναν ποτέ κάτω από την ίδια ομπρέλα, αυτή τη φορά δηλώνουν παρόντες, έτοιμοι να δώσουν στίγμα αλλαγής.
Το νέο σχήμα μπορεί να μην κερδίσει το 28, αλλά στα παρασκήνια θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα καπαρώσει τη δεύτερη θέση. Κι ενώ όλοι κοιτάζουν τα μεγάλα ονόματα, εκείνοι που κινούνται σιωπηλά στήνουν τις βάσεις για την επόμενη μέρα, χτίζοντας ένα μέλλον που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει.
Έτσι, χωρίς κραυγές και εντυπωσιασμούς, το πολιτικό σκηνικό ανακατεύεται από τη βάση του. Και κάθε νέα μετακίνηση προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ, κάνοντας την τελική εικόνα όλο και πιο απρόβλεπτη. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες δεν θα θυμίζουν τίποτα από όσα ξέραμε μέχρι σήμερα.
