Υπάρχουν αθλητικά σωματεία που δεν χρειάζεται να κατονομαστούν για να τα αναγνωρίσεις. Αρκεί να αναφερθείς στη διαδρομή τους, στα χρόνια που κουβαλούν, στις γενιές που μεγάλωσαν δίπλα τους. Ομάδες που δεν είναι απλώς αγωνιστικές οντότητες, αλλά κομμάτι της κοινωνικής μνήμης μιας πόλης.
Διαχρονικά, πολλοί προσπάθησαν να σταθούν δίπλα σε μια τέτοια ομάδα. Άνθρωποι με καλή πρόθεση, με διάθεση να βοηθήσουν, να στηρίξουν, να κρατήσουν ζωντανή μια ιστορία. Προσπάθειες έγιναν, δρόμοι ανοίχτηκαν, λύσεις αναζητήθηκαν. Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να αμφισβητηθεί.
Κι όμως, η πραγματικότητα απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι η καλή πρόθεση δεν αρκεί. Όταν τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται, όταν εκκρεμότητες μεταφέρονται από χρονιά σε χρονιά, όταν οι διαδικασίες αντιμετωπίζονται με χαλαρότητα, τότε το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό. Είναι δομικό.
Το θεσμικό πλαίσιο είναι συγκεκριμένο. Δεν λειτουργεί με συναίσθημα, ούτε με ιστορικό βάρος. Λειτουργεί με κανόνες, προθεσμίες και ευθύνη. Και όποιος εμπλέκεται σε αυτό, οφείλει να το γνωρίζει. Όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, η συζήτηση πρέπει να αλλάξει επίπεδο. Όχι με κραυγές, ούτε με υπεκφυγές. Αλλά με ειλικρίνεια. Οι ευθύνες δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Δεν είναι «το σύστημα», ούτε «οι συνθήκες». Είναι επιλογές, παραλείψεις και αποφάσεις ανθρώπων. Και όσο αυτό αποφεύγεται να ειπωθεί καθαρά, τόσο η ίδια ιστορία θα επαναλαμβάνεται.
Το ζητούμενο δεν είναι να στοχοποιηθεί κανείς δημόσια για εντυπώσεις. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει αυτογνωσία. Να ειπωθεί, έστω και εσωτερικά, ποιος φταίει και γιατί. Γιατί μόνο τότε μπορεί να υπάρξει διόρθωση. Αλλιώς, απλώς αλλάζουν οι ρόλοι, όχι το αποτέλεσμα.
Η επόμενη μέρα δεν χρειάζεται σωτήρες της τελευταίας στιγμής. Χρειάζεται ανθρώπους που γνωρίζουν, που σέβονται τους κανόνες, που αγαπούν πραγματικά τον αθλητισμό και όχι τη θέση ή τη συγκυρία. Ανθρώπους που μπορούν να στηρίξουν μια ομάδα όχι με λόγια, αλλά με συνέπεια.
Στο ποδόσφαιρο λέμε ότι, κάποια στιγμή, πρέπει να βγουν όλοι στη σέντρα. Όχι για να τιμωρηθούν, αλλά για να παιχτεί επιτέλους καθαρό παιχνίδι. Γιατί μόνο έτσι μια ιστορική ομάδα μπορεί να αφήσει πίσω της τα ίδια λάθη και να προχωρήσει μπροστά, όχι με το βάρος του παρελθόντος, αλλά με την ευθύνη του μέλλοντος.
