Ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κρατά στα χέρια του αντίτυπο του βιβλίου του «Ιθάκη», που θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία στις 24 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Gutenberg και η πρώτη επίσημη παρουσίαση θα γίνει στις 3 Δεκεμβρίου.
Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που έχει προκαλέσει είναι ότι ήδη έχουν ξεκινήσει οι προπαραγγελίες, ενώ αίσθηση προκαλούν και τα βίντεο του Αλέξη Τσίπρα που αναφέρονται στο βιβλίο, που αποτελεί, όπως έχει ο ίδιος έχει πει, ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του τόπου, και μάλιστα μιας πολύ δύσκολης περιόδου.
«Η περίοδος 2009 – 2019 ήταν μια δραματική περίοδος για την ελληνική κοινωνία πάνω από όλα. Ελαχε σε μας και σε μένα να παίξουμε ένα κομβικό ρόλο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη που δεν μας αναλογούσε, να ξελασπώσουμε το μέλλον μιας χώρας και ενός λαού που άλλοι είχαν λασπώσει», λέει χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας, αποκαλύπτοντας ότι το πιο δύσκολο κεφάλαιο αφορούσε τον «Γολγοθά του 2015»… «σταμάτησα να γράφω για έξι μήνες».
Η ιδιαιτερότητα και… το ξύλο
«Δεν κρύβω ότι το βιβλίο μου έχει μια ιδιαιτερότητα. Και η ιδιαιτερότητα είναι ότι κανείς πρώην πρωθυπουργός δεν γράφει σε ενεστώτα χρόνο. Όλοι γράφουν σε παρελθόντα χρόνο. Εγώ γράφω το βιβλίο έχοντας αποφασίσει ότι δεν είμαι συνταξιούχος και άρα έχοντας αποφασίσει ότι θα φάω ξύλο. Γιατί όλα τα πρόσωπα στα οποία αναφέρομαι είναι εν ζωή και δεν τα κολακεύω. Κάνω την αυτοκριτική μου, αλλά κάνω και κριτική. Αυτό είναι τόλμη, θέλει θάρρος» ανέφερε χθες ο Αλέξης Τσίπρας σε podcast.
Ώρα να ακουστεί η δική μου αλήθεια
Αίσθηση έκανε και προκάλεσε συζητήσεις και η ανάγνωση του προλόγου της Ιθάκης από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.
Ξεκινώντας με την επιβλητική φράση «Ώρα να ακουστεί η δική μου αλήθεια» ο Αλέξης Τσίπρας λίγες αράδες παρακάτω θα μιλήσει για την ανάγκη «να παραμείνεις πιστός σε μια αποστολή που υπερβαίνει το πρόσωπό σου. Να υπηρετήσεις όχι αυτό που σε συμφέρει, αλλά αυτό που θεωρείς σωστό» και θα εξηγήσει ότι «το βιβλίο αυτό γεννήθηκε από μια τέτοια ανάγκη. Όχι από την ανάγκη για προσωπική δικαίωση. Δεν γράφτηκε για να εξωραΐσει αποφάσεις, να ωραιοποιήσει γεγονότα ή να κατασκευάσει ένα αφήγημα βολικό για τον συγγραφέα του. Ο αναγνώστης, εξάλλου, γρήγορα θα συνειδητοποιήσει πως το βιβλίο γράφτηκε από την αίσθηση μιας εσωτερικής υποχρέωσης: την ανάγκη της μαρτυρίας».
«Γιατί είχα τη βεβαιότητα από καιρό πως στην Ιστορία δεν οφείλουμε να παρουσιαστούμε δικαιωμένοι της οφείλουμε, όμως, να μιλήσουμε. Με ευθύνη, με καθαρότητα και χωρίς φόβο. Αυτό προσπάθησα να κάνω με το βιβλίο αυτό».
