Η πολιτιστική σεζόν δεν ανακοινώνεται πάντα με τυμπανοκρουσίες. Κάποιες φορές προκύπτει μέσα από συντονισμό, επιμονή και τη συνειδητή επιλογή να αξιοποιηθούν στο έπακρο δεδομένοι πόροι. Αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει φέτος στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου, όπου ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Θωμάς Μαυρογόνατος οργανώνει τη νέα σεζόν με ξεκάθαρο προσανατολισμό, λιγότερος θόρυβος, περισσότερη ουσία.
Τα οικονομικά δεδομένα είναι γνωστά και συγκεκριμένα. Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στο πώς αυτά μεταφράζονται σε πρόγραμμα. Με θεματικές ενότητες που θα ξεδιπλωθούν μέσα στο καλοκαίρι, με συνεργασίες με θεσμικούς φορείς, πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους, αλλά και με εκδηλώσεις που δεν θα περιοριστούν σε ένα μόνο σημείο του Δήμου. Από τα ορεινά έως τη θάλασσα, από τη μία άκρη έως την άλλη, ο πολιτισμός επιδιώκει να αποκτήσει γεωγραφικό βάθος και κοινωνική διάχυση.
Χωρίς να «κρατιούνται» πια όλες οι εκπλήξεις, δύο από τα ονόματα που μπορούν ήδη να ανακοινωθούν σκιαγραφούν με σαφήνεια το ύφος της φετινής επιλογής.
Η Βιολέτα Ίκαρη ανήκει σε εκείνη τη γενιά ερμηνευτριών που γεφυρώνουν με φυσικότητα το έντεχνο τραγούδι με το σύγχρονο ελληνικό songwriting. Με συνεργασίες που εκτείνονται από το παραδοσιακό μέχρι το σύγχρονο αστικό τραγούδι, και με ερμηνείες που στηρίζονται περισσότερο στην αλήθεια παρά στο εντυπωσιακό εύρημα, η παρουσία της σε καλοκαιρινή σκηνή λειτουργεί πάντα ως υπόσχεση ουσιαστικής ακρόασης.
Στον αντίποδα, αλλά σε απόλυτη αισθητική συνομιλία, έρχονται οι Gadjo Dilo, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σχήματα gypsy jazz στην Ελλάδα. Με αναφορές στον Django Reinhardt, αλλά και με έντονο προσωπικό αποτύπωμα, οι Gadjo Dilo μετατρέπουν κάθε συναυλία σε γιορτή ρυθμού, αυτοσχεδιασμού και ανοιχτής επικοινωνίας με το κοινό. Η μουσική τους, εξωστρεφής και ταυτόχρονα δεμένη, ταιριάζει ιδανικά σε υπαίθριους χώρους και καλοκαιρινά βράδια.
Οι μεγάλες συναυλίες που επίσης θα είναι υπό την αιγίδα του Δήμου και φέτος ετοιμάζονται…, ωστόσο, δεν είναι το μόνο ζητούμενο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και χορευτικές και θεατρικές δράσεις, μικρότερης κλίμακας αλλά με σαφή καλλιτεχνικό προσανατολισμό, επιβεβαιώνοντας ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο «event», αλλά διαδικασία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σχέση του Δήμου με το φυσικό του τοπίο. Παρότι πρόκειται για έναν κατεξοχήν παραθαλάσσιο Δήμο, η διαχείριση της παραθαλάσιας ζώνης δεν ανήκει στον ίδιο, αλλά σε άλλες αρμοδιότητες και συμφέροντα. Κι όμως, η θάλασσα –όπου αυτό είναι εφικτό– παραμένει παρούσα ως σκηνικό, ως ιδέα, ως ταυτότητα. Όχι ως κλισέ, αλλά ως φυσικό πλαίσιο πολιτισμού.
Το συνολικό στίγμα της φετινής σεζόν μοιάζει καθαρό, ένας πολιτισμός χωρίς υπερβολές, χωρίς εύκολα πυροτεχνήματα, αλλά με προγραμματισμό, συνέργειες και καλλιτεχνικές επιλογές που συνομιλούν με το κοινό. Αν κάτι ξεχωρίζει μέχρι στιγμής, είναι η αίσθηση ότι, ακόμη και με περιορισμένα μέσα, μπορεί να παραχθεί περιεχόμενο που έχει λόγο ύπαρξης. Και αυτό, τελικά, είναι πάντα το πιο ενδιαφέρον πολιτιστικό στοίχημα.
