Κάποτε στη Ραφήνα, μια ήσυχη μέρα σαν όλες τις άλλες, ένας πατέρας περπατούσε με τα δυο μικρά του παιδιά, χαμογελώντας απλά, χωρίς επισημότητες και φωτογράφους. Ήταν ο Κώστας Καραμανλής, τ. πρωθυπουργός της Ελλάδας, μα εκείνη τη στιγμή απλώς μπαμπάς — με τα δίδυμά του, Αλίκη και Αλέξανδρο, να τρέχουν δίπλα του στις γειτονιές της πόλης που αγάπησε και έκανε δεύτερο σπίτι του.
Η Ραφήνα υπήρξε πάντα για τον Κώστα Καραμανλή κάτι περισσότερο από τόπος κατοικίας· ήταν καταφύγιο. Εκεί, ανάμεσα στη θάλασσα και τη γαλήνη των δρόμων της, μακριά από τα φώτα της πολιτικής ζωής, ο πρώην πρωθυπουργός ζούσε τις πιο ανθρώπινες στιγμές του: έναν καφέ στο λιμάνι, μια βόλτα στην παραλία, μια πατρική αγκαλιά γεμάτη απλότητα.
Δεν ήταν μια επίσημη εμφάνιση — ήταν μια στιγμή καθημερινότητας, που θύμιζε πως πίσω από τους τίτλους και τις δημόσιες ευθύνες, κάθε άνθρωπος είναι πρώτα απ’ όλα γονιός, παιδί, πολίτης του τόπου του.
Μια στιγμή Ραφήνας — ανθρώπινη, ήσυχη, αληθινή, που αποτύπωσε με τον φακό του ο Βασίλειος Παπαγεωργίου
