Βαθιά συγκίνηση έχει προκαλέσει στη Λέσβο η είδηση του θανάτου του Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου, του γνωστού παπα-Στρατή, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός το απόγευμα της Δευτέρας στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής.
Θλίψη στη Λέσβο και στην εκκλησιαστική κοινότητα έχει σκορπίσει ο θάνατος του Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου, γνωστού σε όλους ως παπα-Στρατή. Ο ιερέας που συνέδεσε τη ζωή και το όνομά του με το ιστορικό προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Μανταμάδο βρέθηκε νεκρός στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής, στη βορειοανατολική Λέσβο, το απόγευμα της Δευτέρας 29 Ιουνίου.
Ο παπα-Στρατής υπηρέτησε αδιάλειπτα στο προσκύνημα από τις 7 Ιουνίου 1970 μέχρι σήμερα, αφήνοντας πίσω του μια πορεία δεκαετιών, γεμάτη προσφορά, έργο και βαθιά σύνδεση με την τοπική κοινωνία.
Μια ζωή αφιερωμένη στην Εκκλησία και τον άνθρωπο
Ο Ευστράτιος Δήσσος γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου 1938. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1966 και στη συνέχεια ιερέας, αναλαμβάνοντας αρχικά καθήκοντα στην Πελόπη, κοντά στο Μανταμάδο.
Η τοποθέτησή του στο προσκύνημα των Παμμεγίστων Ταξιαρχών υπήρξε καθοριστική, όχι μόνο για την προσωπική του πορεία, αλλά και για την ίδια την περιοχή. Με σταθερή παρουσία, εργατικότητα και επιμονή, συνέβαλε στην αναβάθμιση του προσκυνήματος, το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά σημεία αναφοράς της Λέσβου.
Το έργο του στον Μανταμάδο
Κατά τη διάρκεια της πολυετούς διακονίας του, ο παπα-Στρατής ανέλαβε πρωτοβουλίες για την ανακαίνιση του ναού και την ενίσχυση των υποδομών γύρω από το προσκύνημα. Παράλληλα, έδωσε ιδιαίτερο βάρος στο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο.
Μεταξύ των δράσεων που συνδέθηκαν με την παρουσία του ήταν η δημιουργία οικοτροφείου για αριστούχους μαθητές Γυμνασίου, η αποκατάσταση του ποταμού δίπλα στο προσκύνημα, αλλά και τεχνικά έργα που συνέβαλαν στην καλύτερη λειτουργία και εικόνα της περιοχής.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του είχε η «Στέγη Αγάπης», μέσω της οποίας ηλικιωμένοι λάμβαναν καθημερινά δωρεάν φαγητό. Παράλληλα, συνέβαλε στη δημιουργία γηροκομείου, ενισχύοντας έμπρακτα τη φροντίδα ανθρώπων που είχαν ανάγκη.
Κατέγραψε την ιστορία και την παράδοση του τόπου
Ο παπα-Στρατής δεν περιορίστηκε μόνο στο ποιμαντικό και κοινωνικό έργο. Ασχολήθηκε και με την καταγραφή της τοπικής μνήμης, γράφοντας βιβλία, ημερολόγια και λευκώματα αφιερωμένα στον Μανταμάδο και στην παράδοση της περιοχής.
Η δράση του τιμήθηκε από την Εκκλησία. Το 1978 έλαβε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον τότε Μητροπολίτη Μηθύμνης Ιάκωβο, ενώ κατά τις επισκέψεις του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Καλλονή και στο Μανταμάδο του απονεμήθηκε ο Σταυρός της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Συγκίνηση για την απώλειά του
Ο παπα-Στρατής αφήνει πίσω του τρία παιδιά: την Ελένη, τον Παναγιώτη, αντιδήμαρχο Δυτικής Λέσβου, και τον Μιχαήλ-Άνθιμο, αντιπεριφερειάρχη Βορείου Αιγαίου.
Η απώλειά του βυθίζει στο πένθος τη Λέσβο, καθώς για πολλούς δεν ήταν απλώς ένας ιερέας. Ήταν μια μορφή ταυτισμένη με τον Ταξιάρχη, τον Μανταμάδο και την έμπρακτη προσφορά. Από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάστηκαν μεγάλα λόγια για να αφήσουν αποτύπωμα· το άφησαν με έργα.
