“Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ήταν το πρωί της 10ης Ιουλίου του 2019, 8 η ώρα. Χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν τρεις μέρες μετά τις εκλογές και μία μέρα μετά την ορκωμοσία της Κυβέρνησης.
Ποιος ήταν στο τηλέφωνο; Από την Πολιτική Προστασία, θεωρώντας ότι παραμένω ακόμη Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Έργων. Αυτό έγινε πέντε χρόνια αφού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ήσασταν στην κυβέρνηση.
Και αυτή τη μικρή εισαγωγή την κάνω απαντώντας σε έναν συνάδελφο, γιατί ένας συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε μέχρι τώρα, ο οποίος στο παρόν νομοσχέδιο είδε αδιαφανείς διαδικασίες, προσπάθειες να τακτοποιηθούν «ημέτεροι» και γενικά κατακεραύνωσε το νομοσχέδιο, χωρίς να σκεφτεί ότι πηγαίναμε με αυτόματο πιλότο επί πεντέμισι χρόνια.
Και δεν είχε γίνει μόνο το πρωί της 10ης Ιουλίου αυτό. Είχε γίνει και δύο χρόνια πριν. Τους είχα ενημερώσει ότι δεν ήμουν Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Έργων. Αυτό λοιπόν είναι ένα πολύ πολύ μικρό παράδειγμα τού πού πηγαίναμε”
‘Εν μικρό απόσπασμα από την ομιλία του Βουλευτή της ΝΔ Ευστράτιου Σιμόπουλου κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου για τη πολιτική προστασία!
