Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.020 μέτρων στην ανατολική πλευρά της οροσειράς της Πίνδου και φέρει την ονομασία Μεσολούρι.
Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Μεσοβούνι σύμφωνα με αναφορές που λαμβάνουμε από την επιγραφή στην είσοδο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου στο κέντρο του χωριού και χτίστηκε την ίδια περίοδο που χτίστηκε και η εκκλησία, το έτος 1778.
Επί Τουρκοκρατίας το Μεσολούρι αποτελούσε τσιφλίκι του Αλή Πασά.
Κατά τους χειμερινούς κυρίως μήνες, το χωριό γεμίζει κόσμο λόγω της μικρής του απόστασης από το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας, ενώ αντίθετα τους καλοκαιρινούς, πολλά είναι τα έθιμα που αναβιώνουν από τον Σύλλογο Γυναικών Μεσολουρίου. Χαρακτηριστικό είναι “το καθάρισμα των κρεμμυδιών” από τις γυναίκες του χωριού στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου ανήμερα της Παναγιάς, για το φαγητό που προσφέρει η εκκλησία, όπου συμμετέχουν όλες οι ηλικίες μεταδίδοντας την παράδοση από γενιά σε γενιά.
Στο κεντρικότερο σημείο του χωριού, δεσπόζει η υπέροχη θολοσκέπαστη πέτρινη εκκλησιά του Αγίου Δημητρίου, πλούσια εικονογραφημένη με ζωηρά μπλε και ερυθρά χρώματα της σχολής των Σαμαριναίων ζωγράφων, όπου διατηρείται ανέπαφη παρά το πέρασμα των χρόνων και αποτελεί το κυριότερο αξιοθέατο του Μεσολουρίου.
Σε πολύ μικρή απόσταση από το κέντρο του χωριού, υπάρχει μια μικρή έκπληξη για τον επισκέπτη. Οι τρεις συνεχόμενοι καταρράκτες ύψους 3μ, 2,5μ και 5μ, αποτελούν το σήμα κατατεθέν της εκπληκτικής φύσης του Μεσολουρίου. Το μέρος είναι γνωστό ως βυρός της Στεριάνως, μιας και ο θρύλος αναφέρει πως απελπισμένη μετά από ατελέσφορο έρωτα, έδωσε εκεί τέλος στη ζωή της η άτυχη Στεριάνω…
