Ανοιχτή επιστολή στους Έλληνες Πυροσβέστες
Τιμώ και σέβομαι το Πυροσβεστικό Σώμα, και όλους αυτούς τους ανώνυμους λεοντόκαρδους, που ρίχνονται στη μάχη με τη φωτιά για να σώσουν ανθρώπινες ζωές.
Τιμώ και σέβομαι όσους μπορούν και διακρίνουν την εξυπηρέτηση του Καθήκοντος από οποιαδήποτε άλλη σκοπιμότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε περίεργες ατραπούς.
Τιμώ και σέβομαι τους συναδέλφους πυροσβέστες του Δημήτρη Λιότσιου, από τις τάξεις των οποίων και ο ίδιος προήλθε.
Τιμώ και σέβομαι αυτούς, που δεν ταυτίζουν την ζωή τους και το καθήκον τους με κάποιους, οι οποίοι επέλεξαν είτε να ενδώσουν στις παράλογες εντολές των πολιτικών τους προϊσταμένων ή στις σειρήνες της διάβρωσης και της διαφθοράς.
Τιμώ και σέβομαι όσους κατάλαβαν ότι η τιμωρία που επιβλήθηκε στους τρεις ανώτερους αξιωματικούς της πυροσβεστικής δεν αφορά τους ίδιους ούτε το υγιές φρόνημα τους, γιατί οι θεσμοί δεν βάλλονται από ανίκανα ή διεφθαρμένα πρόσωπα, όταν η Δημοκρατία μπορεί και έχει τη δύναμη να τους εξυγιάνει.
Ο ανώνυμος πυροσβέστης, που θα κληθεί, αύριο, να διακινδυνεύσει τη ζωή του για να σώσει τη δική μας, δεν πρέπει να έχει μπροστά του τους πρώην, καταδικασθέντες πλέον, αξιωματικούς της πυροσβεστικής. Αντιθέτως, να προσβλέπει, σ’ αυτήν την χαμένη τιμή, μετά το 2018, που έδωσε πίσω στο Πυροσβεστικό Σώμα ο επιπυραγός Δημήτριος Λιότσιος. Για κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη αυτή είναι η ταύτιση σήμερα, και οι απαράδεκτες κορώνες κάποιων συνδικαλιστικών πυρήνων ρίχνουν νερό στο μύλο όσων πιστεύουν οτι, «έτσι παίζεται το παιχνίδι στην Ελλάδα», δηλαδή με ατιμωρησία και υποταγή!
Όχι, οι Έλληνες Πυροσβέστες, έχουν αποδείξει στα τελευταία 95 χρόνια, ότι έχουν επιλέξει συνειδητά την αποστολή προστασίας ζωής και περιουσίας των πολιτών. Με φόρο τιμής 47 συναδέλφων τους από το 1930 έως σήμερα. Γι’ αυτό το λόγο τους τιμούμε και τους σεβόμαστε.
Έμυ Κροκίδη
Δημοσιογράφος-κάτοικος Ν.Βουτζά
