Μερικές φορές προσπαθούμε να καταλάβουμε τις σχέσεις μέσα από αναλύσεις, εξηγήσεις, θεωρίες. Χρειάζονται κι αυτά. Δίνουν πλαίσιο, βοηθούν να δεις πιο καθαρά. Κι όμως, υπάρχει και μια άλλη πλευρά. Πιο απλή, πιο άμεση, σαν να συμπυκνώνεται σε λίγες λέξεις που, αν σταθείς λίγο πάνω τους, λένε περισσότερα απ’ όσα φαίνονται.
Ένας μικρός «δεκάλογος», όχι ως κανόνας, αλλά ως υπενθύμιση.
Για το τι κρατά μια σχέση ζωντανή, αληθινή, μη τοξική.
1.Υπομονή.
Όχι ως παθητικότητα, αλλά ως χώρος. Να μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα, να δώσεις χρόνο στον άλλον και στη σχέση να αναπνεύσουν. Κάποια πράγματα δεν λύνονται αμέσως. Θέλουν χρόνο για να ωριμάσουν.
2.Εμπιστοσύνη.
Μια ήσυχη βάση που δεν φαίνεται πάντα, αλλά κρατάει τα πάντα. Να μπορείς να αφήνεσαι χωρίς διαρκή καχυποψία, να πιστεύεις στον άλλον χωρίς να χρειάζεσαι συνεχείς αποδείξεις.
3.Ενσυναίσθηση.
Η ικανότητα να σταθείς για λίγο στη θέση του άλλου. Να προσπαθήσεις να νιώσεις, όχι μόνο να καταλάβεις. Δεν σημαίνει ότι συμφωνείς, σημαίνει ότι βλέπεις.
4.Έκφραση των συναισθημάτων.
Όσα δεν λέγονται, δεν εξαφανίζονται. Μαζεύονται. Και κάποια στιγμή βαραίνουν τη σχέση. Η έκφραση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια, χρειάζεται να είναι αληθινή.
5.Αγάπη.
Όχι ως ιδέα, αλλά ως στάση. Να χωράς τον άλλον όπως είναι, να τον βλέπεις χωρίς να τον πιέζεις να γίνει κάτι άλλο. Μια παρουσία που δεν εξαρτάται μόνο από το πώς σε κάνει να νιώθεις.
6.Ερωτισμός.
Η ζωντάνια της έλξης, το παιχνίδι, η ένταση που φέρνει τους δύο ανθρώπους πιο κοντά. Δεν είναι δεδομένος, χρειάζεται φροντίδα, χώρο, επαφή.
7.Ανανέωση.
Οι σχέσεις δεν μένουν ίδιες. Ή εξελίσσονται ή φθίνουν. Μικρές αλλαγές, νέες εμπειρίες, μια διάθεση να μη θεωρείς τον άλλον δεδομένο.
8.Υποστήριξη.
Να είσαι εκεί. Όχι μόνο στις εύκολες στιγμές, αλλά και στις δύσκολες. Να μπορεί ο άλλος να ακουμπήσει πάνω σου χωρίς να φοβάται ότι θα κριθεί ή θα απορριφθεί.
9.Ανοχή στο διαφορετικό.
Δύο άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, και δεν χρειάζεται να γίνουν. Η διαφορά δεν είναι απειλή, είναι κομμάτι της σχέσης. Το ερώτημα είναι αν μπορείς να τη χωρέσεις.
10.Σεξουαλικότητα.
Όχι μόνο ως πράξη, αλλά ως έκφραση εγγύτητας. Ένας τρόπος επικοινωνίας που περιλαμβάνει σώμα, επιθυμία, επαφή. Κάτι που αλλάζει, μεταμορφώνεται, αλλά παραμένει σημαντικό.
Καθεμία από αυτές τις λέξεις στέκεται μόνη της. Και ταυτόχρονα, όλες μαζί δημιουργούν ένα πλέγμα. Δεν χρειάζεται να τις αναλύσεις όλες. Ίσως αρκεί να δεις πού βρίσκεσαι σε σχέση με αυτές.
Γιατί οι σχέσεις δεν γίνονται τοξικές από τη μία μέρα στην άλλη. Αλλά ούτε και υγιείς.
Χτίζονται μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες στάσεις. Και καμιά φορά, μια λέξη είναι αρκετή για να σε φέρει ξανά σε επαφή με αυτό που έχει σημασία.
Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας
