Μια πρόσφατη ανάρτηση επαγγελματία της πόλης, ο οποίος δεν εκφράζει απλώς τον εαυτό του αλλά είναι και εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εμπορικού Συλλόγου Ραφήνας–Πικερμίου, άνοιξε ξανά μία συζήτηση για το πώς διαμορφώνεται δημόσια η εικόνα μιας πόλης.
Η αναφορά του ότι «η πόλη είναι σκοτεινή» προκάλεσε κάποια ευτυχώς ελάχιστα σχόλια και ακόμα πιο λίγες αντιδράσεις. Εμείς δεν είμαστε κανένας φορέας για να υπερασπιστούμε τον Δήμο, μεταφέρουμε μόνο όσα βλέπουμε καθημερινά, όσα ρωτήσαμε, όσα μας είπαν οι υπηρεσίες και όσα προκύπτουν από τις πληροφορίες μας.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική από την απόλυτη εικόνα που παρουσιάστηκε. Κάθε μέρα βλέπουμε ένα ακόμη σημείο να στολίζεται, από τη Διώνη και τον Βουτζά μέχρι την Καλλιτεχνούπολη, τη Ραφήνα και το Πικέρμι. Τα δέντρα έχουν ήδη τοποθετηθεί στις δύο κεντρικές πλατείες, τα φωτιστικά έχουν παραληφθεί, οι ουρανοί και οι κατασκευές μπαίνουν σταδιακά, και οι φωταγωγήσεις έχουν προγραμματιστεί για τις 12 και 13 Δεκεμβρίου.
Υπάρχουν καθυστερήσεις; Φυσικά και υπάρχουν. Η προηγούμενη εβδομάδα χάθηκε σχεδόν ολόκληρη λόγω κακοκαιρίας, και η αυριανή μέρα ήδη έχει ακυρώσει εργασίες. Όταν μιλάμε για υπαίθριες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, τίποτα δεν γίνεται με «ένα κουμπί». Αυτό δεν είναι άλλοθι, είναι η πραγματικότητα.
Το ουσιαστικό ζήτημα όμως δεν είναι ο στολισμός. Είναι η συνέπεια με την οποία ένα δημόσιο πρόσωπο επιλέγει να μιλά για την πόλη του. Όταν ένας απλός πολίτης εκφράζει άποψη, αυτή εντάσσεται στην προσωπική του εμπειρία. Όταν όμως ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος του εμπορικού κόσμου μιλά δημόσια, τα λόγια του εκθέτουν τον ίδιο αλλά και αυτούς που εκπροσωπεί…. Ειδικά όταν βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν τις γιορτές και οι επιχειρήσεις χρειάζονται κλίμα θετικό, όχι εντυπώσεις που γενικεύουν ή δραματοποιούν.
Ακόμη περισσότερο όταν ο ίδιος ο Εμπορικός Σύλλογος Ραφήνας–Πικερμίου έχει ήδη ανακοινώσει Λευκή Νύχτα στην κεντρική αγορά στις 19 Δεκεμβρίου, μια δράση που απαιτεί σοβαρότητα, συντονισμό και προσοχή στον δημόσιο λόγο από όσους την εκπροσωπούν.
Και εδώ εμφανίζεται η μεγάλη αντίφαση. Ο συγκεκριμένος επαγγελματίας είναι ο ίδιος άνθρωπος που εδώ και μήνες χαρακτηρίζει φωνακτά, τον μπλε ουρανό «κιτς». Τώρα, ξαφνικά, τον ψάχνει. Τελικά, τον θέλουμε τον ουρανό ή δεν τον θέλουμε;
Είναι κιτς ή είναι αναγκαίος; Η κριτική είναι θεμιτή, η αυτοαναιρούμενη κριτική όμως δημιουργεί θόρυβο χωρίς ουσία.
Η πόλη θα στολιστεί, αργά ή γρήγορα, όπως κάθε χρόνο. Αυτό που μένει δεν είναι ο χρόνος αλλά ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε γι’ αυτήν.
Και σε αυτό, η συνέπεια έχει μεγαλύτερη σημασία από τα λαμπάκια, τα στολίδια και τους μπλε ουρανούς που μία τους θέλουμε και μία όχι.
Η πόλη προχωρά και φωτίζεται.
Το ίδιο οφείλει να κάνει και ο δημόσιος λόγος.
