Η πρόσφατη καταγγελία της βουλευτού Μαγνησίας Ζέττας Μακρή για εκβιασμό από γνωστό δημοσιογράφο του Βόλου, ο οποίος συνελήφθη επ’ αυτοφώρω με προσημειωμένα χαρτονομίσματα, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για ένα σκοτεινό φαινόμενο που, δυστυχώς, δεν περιορίζεται στη Μαγνησία. Αντιθέτως, αποτελεί κοινό μυστικό και στην Ανατολική Αττική: δημοσιογράφοι που έχουν μετατρέψει το λειτούργημα της ενημέρωσης σε εργαλείο προσωπικού οφέλους, εκβιάζοντας πολιτικούς της κεντρικής εξουσίας και της Περιφέρειας, δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο γνωστό στους παροικούντες την τοπική δημοσιογραφία. Η «ταρίφα» διαφέρει: άλλοι ζητούν χιλιάδες ευρώ, άλλοι αρκούνται σε 20άρικα και 50άρικα μηνιαίως, για να «σβήσουν» αρνητικά ρεπορτάζ ή να αποδώσουν ψεύτικη αίγλη σε πρόσωπα και πράγματα. Κοινός παρονομαστής είναι ο εκβιασμός και η παρεμβατικότητα που δεν έχει καμία σχέση με το ρόλο του δημοσιογράφου σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Το τραγικό είναι ότι αρκετοί από αυτούς εμφανίζονται και ως «αυθεντίες» της περιοχής, βαφτίζοντας εαυτούς ως τους «μοναδικούς δημοσιογράφους», συκοφαντώντας τους υπόλοιπους που ασκούν με ευθύνη και αξιοπρέπεια τη δουλειά τους. Έχουν δημιουργήσει ένα παραδημοσιογραφικό πλέγμα, όπου η σιωπή ή η εύνοια αγοράζεται – με μετρητά ή με ρουσφέτια.
Το ακόμη πιο απογοητευτικό είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις οι εκλεγμένοι –δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι– υποκύπτουν. Φοβούνται την αρνητική δημοσιότητα, δεν αντέχουν την πίεση ή απλώς επιλέγουν τη «σιωπή» ως λύση. Έτσι, διαιωνίζεται ένα νοσηρό σύστημα, όπου οι εκβιαστές γίνονται πανίσχυροι και οι έντιμοι περιθωριοποιούνται.
Η καταγγελία της Ζέττας Μακρή ήταν ένα ηχηρό μήνυμα. Ίσως ήρθε η ώρα να σπάσει το απόστημα και στην Ανατολική Αττική. Δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ανεκτό το φαινόμενο της «μαύρης πένας» που απειλεί, διαβάλει, εκφοβίζει και πλουτίζει. Η δημοσιογραφία δεν είναι εμπόριο εκδούλευσης ούτε εργαλείο εκφοβισμού – είναι καθήκον απέναντι στην κοινωνία.
Ίσως, αν περισσότεροι πολιτικοί σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και ακολουθήσουν το παράδειγμα της Μακρή, το επάγγελμα μας να αρχίσει να καθαρίζει από τα παράσιτα που το λερώνουν και το απαξιώνουν. Γιατί όσο σωπαίνουμε, τους επιτρέπουμε να δυναμώνουν. Κατερίνα Τράση
